า คนอื่นไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น”
หมอลีพูดออกมาโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้น เขาได้หันไปมองเฉินเฉียงอีกครั้งและพูดออกมาว่า “เฉินเฉียง ข้ารู้ว่านี่มันไม่เป็นธรรมกับเจ้า ”
“แต่เพื่อการคงอยู่ของมนุษยชาติแล้ว พวกเราต้องตัดสินใจเสียสละในบางครั้ง”
“หากเจ้ามีปัญหากับการตัดสินใจของข้า เชิญเจ้าเกลียดข้าได้เลย”
ถึงแม้กัปตันฉีและคนอื่นๆในตอนนี้จะกำหมัดกันจนแน่น แต่ไม่มีใครเลยที่จะทัดทานคำพูดของหมอลีได้
ยังไงซะ ในครั้งนี้พวกเขาจำเป็นต้องฟังคำสั่งจากหมอลี
เฉินเฉียงเองที่เห็นท่าทางของกัปตันฉีและพวก เขารู้ดีว่าตัวเขาเองก็คงไม่สามารถจะหลีกหนีภารกิจนี้ไปได้
เมื่อคืนวาน ผู้อาวุโสซุนเองก็บอกเขามาแล้วว่าเรื่องนี้อาจเกิดขึ้นได้ และด้วยเหตุการณ์แบบนี้ทำให้คนอย่างพวกเขานั้นไม่เคยกลับไปถึงอาณานิคมได้เลยสักครั้งหลังจากเข้าร่วมกับทีมสำรวจ
เมื่อมองไปยังกระต่ายสายฟ้าตัวใหญ่ที่นั่งนิ่งอยู่ใต้ดงไม้ข้างหน้าแล้วทำให้ขาของเฉินเฉียงอดที่จะสั่นไม่ได้
ต่อให้เป็นเขาก็อดที่จะหวั่นกลัวความตายไม่ได้เหมือนกัน
โดยเฉพาะกับความตายแบบนี้
“กัปตันฉี ข้าเองก็ว่าหมอลีพูดมานั้นมีเหตุผล และข้าเองก็เป็นคนเดียวที่เหมาะกับภารกิจฆ่าตัวตายแบบนี้“
“อย่างไรก็ตาม ข้ามีคำขอเล็กน้อยก่อนตาย”
กัปตันฉีในตอนนี้เงยหน้าขึ้นมามองเฉินเฉียงคิ้วขมวด ก่อนจะพูดออกมาอย่างอัดอั้นว่า “เฉินเฉียง ว่ามาได้เลย ตราบใดที่ข้าทำได้ ทุกคนคนในทีมสำรวจยินดีที่จะทำให้เจ้า”
“ถ้า
