โวยวายที่แฝงไปด้วยความห่วงใยจากปู่ซุนนั้นทำให้เฉินเฉียงยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะคว้าจับร่างที่อยู่ตรงหน้าและการกระทำของเขานี้ทำให้คนที่เหลือนั้นวิ่งจนแตกฮือไปในทันที“อย่าจับมัน….”ปู่ชุนที่เห็นฉากนี้ถึงกับขนหัวลุกในทันที แต่นั่นก็ไม่ทันแล้วเพราะมือของเฉินเฉียงได้สัมผัสกับร่างนั้นไปแล้ว“ซากค้างคาวโลหิตเพลิงนี่เป็นพิษ น่าเสียดายจริงๆ”
“ค้างคาวเลือดพิษมันมีพิษระดับสุดยอดเลยนะ คนที่มีหน้าที่ลาดตระเวนหลายต่อหลายคนได้ตกตายเพราะมัน”เฉินเฉียงที่พึ่งจะรู้สึกตัวว่าตนเองใช้มือเปล่าจับไปยังซากค้างคาวเลือดพิษก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปในทันที
เอาจริงๆแล้วเป็นเพราะว่าเขานั้นยังไม่สามารถปะติดปะต่อความคิดที่ยังคงค้างอยู่ในหัวสมองกับสิ่งที่กำลังประสบพบเจออยู่ต่อหน้านี้ส่งผลให้จิตใจเขาเหม่อลอยไม่ระวัง
นี่ทำให้ทั้งๆที่รู้ว่าค้างคาวเลือดพิษเต็มไปด้วยพิษร้ายแต่ก็ลืมสวมถุงมือก่อนที่จะจับ เพราะเมื่อสักครู่เขาถอดถุงมือเพื่อเช็ดเหงื่อและทำการสำรวจซากศพร่างต่อไป
ทำให้เขานั้นอดที่จะนึกสงสัยไม่ได้ว่าถ้าครั้งนี้เขาตาย แล้วจะถือว่าจบชีวิตเลยจริงๆรึเปล่านะติ้งเสียงเสียงหนึ่งที่เหมือนกับเสียงจากคอมพิวเตอร์ได้ดังอยู่ในจิตสำนึกของเฉินเฉียง-ระบบคัดแยก….ซากศพ….ตรวจพบข้อมูล ท่านต้องการเปิดใช้งานหรือไม่--เปิดใช้เงานเหรอ?-เมื่อได้ยินดังนั้นทำให้เฉินเฉียงนิ่งอึ้งไปในทันทีที่ได้ยิน เสียงเดิมยังได้กล่าวต่อว่า-หากต้องการเปิดระบบให้ก
