เรื่อยๆ ไม่เหมือนตอนเด็กที่นางกินได้เพียงข้าวต้ม ทุกคนก็ต้องกินข้าวต้มเป็นเพื่อนนาง แม้แต่เขามาคารวะไทฮองไทเฮาที่วังฉือหนิงและถูกรั้งไว้รับประทานอาหาร ก็ต้องกินข้าวต้มเหมือนเป่าหนิงอย่างไม่มีข้อยกเว้นเช่นกัน
ในความคิดของเขา นี่ถึงจะเป็นการอยู่ร่วมกันระหว่างคนที่สนิทกันจริงๆ
ยิ่งเกรงใจ ยิ่งเห็นเป็นคนนอก ยิ่งมีเจตนาอื่น
จ้าวอี้ดีใจมากที่เจียงเซี่ยนไม่เห็นเขาเป็นคนนอก จึงเอ่ยว่า “เจ้ายังเป็นลูกสาวที่แต่งงานแล้วของตระกูลเราด้วย! เช่นนั้นก็ได้ วันนี้คนสกุลหานไม่กลับมา ไว้เจ้าเข้าวังครั้งหน้า ข้าจะให้นางไปต้อนรับเจ้า”
เป็นบ้าไปแล้วหรือ?!
ให้หานถงซินไปต้อนรับท่านหญิงที่แต่งงานไปต่างถิ่นอย่างนางด้วยฐานะสูงของฮองเฮา?
หรือว่าจ้าวอี้มีนิสัยชอบตบหน้าฮองเฮาของตนเองโดยเฉพาะอย่างนั้นหรือ?
ชาติก่อนไม่ใช่เพราะไม่เคารพนาง แต่เพราะนางเป็นฮองเฮาของเขา?
เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะทำหน้าเย็นชาเล็กน้อย และเอ่ยว่า “ไม่ว่าอย่างไรตอนนี้ชิงอี๋ก็เป็นฮองเฮาแล้ว ฝ่าบาทกลับให้นางไปต้อนรับหม่อมฉัน ฝ่าบาทต้องไว้หน้านางหน่อยหรือเปล่า!”
———————————–
