วหรงทุกสิ่งทุกอย่างแล้วเช่นกัน
นางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ได้สิ! ท่านเอาเทียบเชิญให้ข้าได้เลย คุณหนูหยวนกับคุณหนูติงนั้น ข้าไปก็พอแล้ว ท่านแค่เชิญเพื่อนที่ปกติเข้ากับท่านได้ดีก็พอ”
เกาเมี่ยวหรงซาบซึ้งใจมาก
คุณหนูสามตระกูลหยวนก็กระซิบกับนาง “ได้ยินว่าลูกสาวของอู๋ซิ่วไฉทางทิศตะวันตกของเมือง พรุ่งนี้ก็อายุครบสิบห้าปีเต็มแล้ว จึงอยากหาตระกูลที่ดีหน่อย ท่านจะลองถามพี่ใหญ่ของท่ านหรือไม่?”
จู่ๆ เกาเมี่ยวหรงก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ทว่าพอนึกถึงบทเรียนที่ได้รับก่อนหน้านี้ จิตใจของนางก็ค่อยๆ สงบลงอีก
“ช่างดีกว่า!” นางถอนหายใจพลางเอ่ยว่า “ท่านอาน่าจะไม่ชอบให้ข้าเข้าไปแทรกแซงเรื่องของท่านพี่ ปล่อยให้พวกเขาเป็นห่วงเองเถอะ!”
“ก็ดี!” คุณหนูสามตระกูลซือเห็นสถานการณ์ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นท่านเอารายชื่อให้ข้า ข้าจะช่วยท่านส่งเทียบเชิญไป”
คนอย่างติงหวั่น หากไม่ใช่คุณหนูสามตระกูลซือช่วยส่งเทียบเชิญไป นางจะต้องไม่เข้าร่วมงานชมดอกไม้ของเกาเมี่ยวหรงอย่างแน่นอน
เกาเมี่ยวหรงขอบคุณคุณหนูสามตระกูลซืออย่างจริงใจ หลังจากกลับไปก็เริ่มเตรียมงานชมดอกไม้
จัดจุดชมทิวทัศน์ ยืนยันรายการอาหาร เปิดหีบเลือกถ้วย จานเล็กๆ และภาช
