เกาเมี่ยวหรงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
ซานเม่ยก็ดูถูกนางเหมือนกันหรือ?
เช่นนั้นทำไมถึงรับปากว่าจะช่วยนางเชิญแขก?
เกาเมี่ยวหรงคิดว่าตนเองไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น แต่ก็อดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นมาสั่งให้เตรียมเกี้ยวไปตระกูลซือทันที ทว่าพอไปถึงกลางทาง นางก็ค่อยๆ ใจเย็นลง
ไปหาคุณหนูสามซือตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร?
ก็เหมือนที่นางไปหาฮูหยินเหอ คำพูดประโยคเดียวของฮูหยินเหอ ตระกูลหลี่ที่ปกติเหมือนเดินที่ราบสำหรับนางก็ปิดประตูใหญ่ใส่นาง
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะไปถกเถียงกับคุณหนูสามตระกูลซือ แต่ควรคิดให้ดีว่าต่อไปจะทำอย่างไรถึงจะถูก
นางสั่งแม่บ้านที่ติดตามเกี้ยวอย่างเฉยชาว่า “กลับหัว! พวกเรากลับไป!”
แม่บ้านที่ติดตามเกี้ยวลังเลอยู่ชั่วครู่ เห็นม่านเกี้ยวตกลงอย่างสงบ และในเกี้ยวไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว ก็รีบสั่งให้คนหามเกี้ยวกลับหัว
เกาเมี่ยวหรงที่นั่งอยู่ในเกี้ยวเลิกม่านเกี้ยวขึ้น มองถนนที่ศีรษะของคนนอกเกี้ยวเคลื่อนที่อย่างเบียดเสียดอย่างเย็นชา และคิดถึงแผนการของตนเองอย่างเงียบๆ
คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่เป็นคนที่จัดการยากจริงๆ!
หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้ตั้งแต่แรก นางน่าจะบังคับให้คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่แต่งงานกับพี่ชายของนาง ดูสิว่าคนพวก
