แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ตอนที่ฮูหยินจินให้เหอถงเหนียงไปเล่นกับน้องสาวของตนเอง ป้าเหอก็ยังไม่กล้าคล้อยตามเช่นเดิม
นางไม่รู้จักฮูหยินจิน ใครจะรู้ว่าสิ่งที่ฮูหยินจินเอ่ยในเวลานี้เป็นคำพูดเกรงใจหรือคำพูดจริงใจ?
ไม่เพียงเท่านี้ นางยังเอ่ยด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มว่า “ฮูหยินก็อย่าตามใจนางเลย นานๆ ทีนางจะออกมาเดินเล่นเป็นเพื่อนท่าน วิ่งออกไปเล่นเองแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ป้าเหอพูดไปก็ยังมองเหอถงเหนียงทีหนึ่งเหมือนตำหนิ ส่งสัญญาณให้นางอย่าทำอะไรโดยพลการ
ก่อนที่เหอถงเหนียงจะออกเรือน ป้าเหอก็เคยอบรมสั่งสอนอย่างจริงใจแล้ว นางจึงย่อมไม่มีทางที่จะเชื่อทุกสิ่งที่แม่สามีเอ่ย
นางยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสำรวม และยิ้มอย่างอบอุ่น
ฮูหยินจินก็เป็นภรรยาใหม่เช่นกัน แถมยังเป็นภรรยาใหม่ที่แต่งงานใหม่หลังจากสูญเสียภรรยาและอดทนทีละขั้นจนถึงวันนี้ จะไม่รู้ความคิดของแม่ลูกสกุลเหอได้อย่างไร แต่ไหนแต่ไรมานางบอกไม่ได้ว่าชอบเหอถงเหนียง ทว่าก็ไม่ได้เกลียดเช่นกัน แต่วันนี้กลับใจอ่อนกับเหอถงเหนียงเพราะความรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อยนั้น จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “นายหญิงก็อย่าเข้มงวดกับตนเองและใจกว้างกับคนอื่นเช่นกัน ข้าก็ไม่ใช่แม่สา
