หลี่ตงจื้อได้ยินแล้วก็แอบรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงเอ่ยว่า “เช่นนั้นพี่เขยรู้เรื่องนี้หรือไม่?”
เหอถงเหนียงได้ยินแล้วก็ยิ้มอย่างเขินอาย และเอ่ยอย่างร้อนตัวว่า “ข้าอยู่บ้านก็ไม่มีธุระอื่นเช่นกัน และไม่กล้าพูดจามั่วซั่ว ดังนั้นหลังจากพี่เขยเจ้ากลับมา ข้าจึงมักจะชอบพูดจาสะเปะสะปะกับเขา…”
ความนัยที่แฝงในนั้นก็คือเคยบอกเรื่องนี้แล้ว
หลี่ตงจื้อรีบเอ่ยว่า “เช่นนั้นพี่เขยว่าอย่างไร?”
เหอถงเหนียงเอ่ยเสียงเบาอย่างเขินจนหน้าแดงว่า “พี่เขยเจ้าให้ข้าต่อไปหากเจอแม่สามีของข้าคุยกับน้องสามของข้าอีกก็อยู่ห่างหน่อย จะได้ไม่ถูกพวกเขาพบและไม่ประทับใจในตัวข้า…”
หลี่ตงจื้อโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก
นางกลัวมากว่าจินเฉิงจะให้เหอถงเหนียงสืบแนวโน้มของฮูหยินจินกับคุณชายสามตระกูลจิน
ทั้งที่คุณชายสามตระกูลจินรู้ดีว่าจินเซียวแต่งงานกับผู้หญิงตระกูลเซ่าแล้วจะมีจุดจบอย่างไร กลับไม่ยอมเตือนจินเซียว แสดงว่าฮูหยินจินก็อาจจะไม่ได้จิตใจสงบนิ่งเหมือนที่เห็นภายนอก เหอถงเหนียงเป็นเพียงภรรยาของลูกชายที่เกิดจากอนุภรรยาคนหนึ่งของตระกูลจิน ความขัดแย้งระหว่างฮูหยินจินกับจินเซียวเหมือนการทะเลาะวิวาทของเทวดาสำหรับเหอถงเหนียง หากเดื
