เขาขอบคุณหลี่ฉางชิงอย่างจริงใจ และยอมรับผิดอย่างอ้อมค้อม “ก่อนหน้านี้คนสกุลเกาก็เป็นห่วงเมี่ยวหวาเกินไปเช่นกัน นางรู้ว่าผิดแล้ว จึงอยากฉวยโอกาสนี้เชิญญาติกับเพื่อนมารวมตัว วกันที่บ้าน”
หลี่ฉางชิงขี้เกียจที่จะสนใจว่าอีกฝ่ายจริงใจหรือเสแสร้ง ถึงอย่างไรเขาก็ตัดสินใจแล้ว ขอเพียงไม่แตะขีดจำกัดของเขา เขาก็จะไม่สนใจว่าพวกผู้หญิงจากเรือนด้านในก่อความวุ่นวายอย่า างไร
“ได้สิ!” หลี่ฉางชิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ถึงเวลานั้นอย่าลืมเชิญพี่สาวของเจ้ากับตงจื้อไปด้วย ตงจื้อฉลองเทศกาลฉงหยางแล้วก็เตรียมตัวกลับซีอานแล้ว”
หลี่หลินยิ้มพลางขานว่า “ขอรับ” และกลับถนนตะวันตก
หลังจากเกาเมี่ยวหรงรู้ผล ก็รู้สึกสบายใจ จึงลงครัวทำผัดมะเขือยาวให้หลี่หลินด้วยตนเอง
นี่ถึงจะเป็นบ้านในใจของหลี่หลิน
เขายิ้มตาหยี วันรุ่งขึ้นเลิกงานกลับมา ยังนำเครื่องประดับผมรูปดอกไม้ไข่มุกเหอผู่คู่หนึ่งกลับมาให้เกาเมี่ยวหรงด้วย
ได้รับของขวัญ ไม่มีใครไม่ดีใจ
เกาเมี่ยวหรงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เสียบเครื่องประดับผมรูปดอกไม้ไข่มุกระหว่างผมไม่หยุด ดูว่าใส่อย่างไรสวยที่สุด เซียงมู่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสุข แล้วคารวะพ พลางตะโกนว่า “ยินดีด้วยเ
