ฝูอวี้ขมวดคิ้ว
แต่หลี่ฉางชิงกลับออกไปดื่มเหล้าข้างนอกอย่างไม่ใส่ใจตั้งนานแล้ว
ลูกน้องคนหนึ่งของเขามีลูกชาย จึงเชิญเขาไปสนุก
ทว่าฮูหยินเหอกลับโกรธจนนอนอยู่บนเตียง หลี่ตงจื้อจึงดูแลอยู่ข้างเตียง
ส่วนหลี่จวีนั่งทำหน้าบึ้งอยู่บนม้านั่งข้างเตียงอย่างโมโห
บรรยากาศของห้องนอนทั้งอึดอัดและเศร้าโศก
ฮูหยินเหอร้องไห้พลางเอ่ยกับป้าเหอที่ปลอบใจนางว่า “วันนี้พวกเจ้าเตือนข้าอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์ ข้าตัดใจจากหลี่ฉางชิงแล้ว ข้าเป็นคนนอก แล้วอาจวีเป็นด้วยอย่างนั้นหรือ! ห ลี่เชียนเป็นลูกชายคนโต ให้เขาสืบทอดกิจการของตระกูล ข้าไม่แย่งกับเขา แล้วก็ไม่ควรแย่งกับเขาเช่นกัน แต่อาจวีของพวกเราล่ะ? เพียงเพราะเกิดในท้องของข้า จึงสู้แม้แต่หลานชาย ยคนหนึ่งไม่ได้หรือ…”
ป้าเหอถอนหายใจในใจอย่างจนใจ
บางสถานการณ์ลูกชายเจริญรุ่งเรืองและร่ำรวยเพราะมารดาเจริญรุ่งเรืองและร่ำรวย บางสถานการณ์มารดาเจริญรุ่งเรืองและร่ำรวยเพราะลูกชายเจริญรุ่งเรืองและร่ำรวย
หลี่จวีมาถึงขั้นนี้ ทำไมจะไม่เกี่ยวกับที่ฮูหยินเหอเจออะไรก็งุนงง ไม่มีแผนการ?
ทว่าฮูหยินเหอกำลังเสียใจ จึงไม่ใช่เวลาพูดเรื่องนี้
หลี่ตงจื้อได้ยินแล้วก็เอ่ยอย่างไม่พอใจว่า “ท่
