เรื่องแปลกประหลาด
หลิ่วหลีเป็นบัณฑิต ย่อมไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ ได้ยินหลี่ฉางชิงเอ่ยเช่นนี้ เขาก็เพียงแค่ยิ้มอยู่ข้างๆ
หลี่ฉางชิงก็เร่งเขา “เช่นนั้นก็รบกวนท่านไปคุยเรื่องนี้กับท่านฝูอวี้แล้ว”
หลิ่วหลีทำได้เพียงฝืนใจไปตระกูลเกา
เกาฝูอวี้เป็นคนฉลาด หลิ่วหลีเริ่มต้น เขาก็รู้จุดประสงค์ที่หลิ่วหลีมาแล้ว เกาฝูอวี้รู้สึกเครียดมากทันที และโกรธจนพูดอะไรไม่ออกนานมาก ทำให้เขาไม่รู้ว่าควรจะตำหนิที่เกา าเมี่ยวหรงไม่รู้ความดี หรือตำหนิที่หลี่ฉางชิงไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิดเดียว ทำไมถึงต้องจริงจังกับคนรุ่นหลังขนาดนี้?
มีใครไม่รู้ชาติกำเนิดของตระกูลหลี่บ้าง ไม่ว่าอย่างไรบรรพบุรุษของตระกูลเกาก็เคยมีซิ่วไฉ และตระกูลเกาก็ไม่มีทางที่จะไปตะโกนทุกที่ ตระกูลหลี่รับหนังสือสามร้อยเล่มนี้ไว้ ไว ว้หน้าตระกูลเกาสักครั้งไม่ดีตรงไหน?
ทำให้เกาเมี่ยวหวามีหน้ามีตาในแวดวงปัญญาชนเล็กน้อยด้วย แล้วทำไมจะไม่ทำเล่า?
เกาฝูอวี้หลับตาพักผ่อนครู่หนึ่งถึงจะกลืนความโกรธนั้นลงไป แล้วเหลือบตาขึ้นพลางเอ่ยกับหลิ่วหลีว่า “เช่นนั้นก็อย่างที่ใต้เท้าหลี่เอ่ย ถือว่าหนังสือสามร้อยเล่มนี้เป็นความชอบข ของเมี่ยวหรง ลงบันทึกไว้ในสมุดรายชื่อ ไม่ใส่
