ไว้ในรายการสินเดิม”
ตอนที่เขาเอ่ยเรื่องนี้ น้ำเสียงเย็นชามาก ไม่ต้องพูดถึงคนที่คาดเดาความคิดของคนอื่นจากการสังเกตสีหน้าอย่างหลิ่วหลี แม้แต่สาวใช้ที่ยกน้ำชาอยู่ข้างๆ ก็ดูความไม่พอใจของเขาอ ออกเช่นกัน
หลิ่วหลีคิดแล้วก็ไม่ได้กลับไปทันที ทว่าจิบชาอย่างเชื่องช้า และเอ่ยเสียงเบาว่า “พี่ฝูอวี้ ตอนที่ใต้เท้าหลี่เริ่มต้นจากน้อยนิด ท่านก็ช่วยใต้เท้าหลี่ออกความคิด และเป็นผู้อ อาวุโสของข้า ด้วยการวิเคราะห์และประเมินสถานการณ์ของพี่ฝูอวี้ เรื่องบางเรื่องเดิมทีไม่ควรให้ข้ามาพูด แต่ข้าเห็นว่าช่วงนี้พี่ฝูอวี้ยุ่งอยู่กับเรื่องแต่งงานของหลานสาวตลอด อาจจะไม่มีกะจิตกะใจสนใจสถานการณ์ทางฝั่งตระกูลหลี่ ในความคิดของข้า…ตระกูลหลี่ฉายแววประสบความสำเร็จแล้ว ใต้เท้าหลี่กบดานหลายปี คงจะรอโอกาสนี้อยู่ตลอด”
“เขาไม่มีทางยอมแพ้อย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นตระกูลหลี่จัดระเบียบงานภายในและก่อตั้งตระกูลก็เป็นเรื่องด่วนที่หลบเลี่ยงไม่ได้แล้ว”
“พี่ฝูอวี้กับใต้เท้าหลี่เป็นเพื่อนที่รู้ใจกันมาหลายปี พี่ฝูอวี้น่าจะเข้าใจความคิดของใต้เท้าหลี่มากถึงจะถูก”
“แต่ฮูหยินเหอก็ดันเป็นคนไม่คุมงาน”
“เวลานี้…เขาจึงต้องหนักแน่นขึ้น”
“คิดว่าพี่ฝูอวี้
