ฮูหยินเหอล้มเลิกความคิดทันที
นางคิดว่าในมือตนเองยังมีเงินส่วนตัวสามสี่พันตำลึง ต่อให้ลุงเหอไม่คืนเงินในชั่วขณะ นางก็ใช้พออยู่ดี จึงไม่ซักไซ้เรื่องเงินที่เก็บไว้ที่ลุงเหออีก
ทว่าป้าเหอกลับกลัวว่าตระกูลหลี่จะเข้าใจผิด หลังจากกลับบ้านก็เร่งให้ลุงเหอไปพบหลี่ฉางชิง โดยบอกเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่กับหลี่ฉางชิง และเอ่ยว่า “ข้ามีถงเหนียงเป็นลู กสาวเพียงคนเดียว นางแต่งงานแล้ว ข้าก็ไม่มีที่ที่ต้องใช้เงินแล้วเช่นกัน ท่านวางใจ ข้าจะไม่แตะต้องเงินสินเดิมของน้องสาวข้าแม้แต่แดงเดียว เพียงแค่เก็บไว้ที่ข้าชั่วคราวเท่านั น หากท่านไม่วางใจ สามารถให้คนของฝ่ายบัญชีไปตรวจบัญชีที่บ้านของข้าได้ทุกเดือน”
“ข้าจะไม่เชื่อใจท่านได้อย่างไร!” หลี่ฉางชิงมองลุงเหอด้วยสายตาจริงใจ และเอ่ยอย่างจริงใจว่า “จะว่าไป…เรื่องนี้ทั้งหมดก็เป็นความผิดของข้า หากไม่ใช่เพราะข้าจัดการงานบ้านอย ย่างไม่มีทิศทางที่แน่นนอน ท่านก็คงจะไม่ต้องเป็นแพะรับบาปในเรื่องนี้ แต่ข้าก็ไม่มีทางเลือกแล้วเช่นกัน อย่างไรก็ปล่อยให้นางทำเรื่องน่าอายออกมาจนถ่วงอนาคตของจงเฉวียนไม่ได้ กระมัง? ตั้งแต่ฮูหยินแต่งมาตระกูลของพวกเรา ท่านพี่ก็ช่วยตระกูลหลี่เ
