ส่วนเรื่องอื่นมอบให้ข้าแล้วกัน” เอ่ยจบก็คิดแล้วเอ่ยอีกว่า “ถึงฮูหยินจะอายุเกินยี่สิบสี่แล้ว แต่กลับดูเหมือนเด็กสาวที่ยังไม่ออกเรือน เ เจ้าต้องเตือนฮูหยินถึงจะถูก ในบ้านมีเรื่องมงคล ฮูหยินแต่งตัวอ่อนวัยและสวยงาม ทุกคนก็มีหน้ามีตาด้วยไม่ใช่หรือ?”
ความนัยที่แฝงในนั้นคือ ช่วงนี้ให้ฮูหยินเหอจดจ่ออยู่กับการแต่งตัว ไม่ต้องยุ่งเรื่องในบ้านแล้ว
เสี่ยวฮุ่ยเข้าใจ จึงรีบยิ้มและเอ่ยว่า “คุณหนูใหญ่พูดถูก เมื่อวานฮูหยินยังบอกว่าจะเชิญช่างจากร้านขายเครื่องประดับเงินทองมาทำเครื่องประดับชุดใหม่ เห็นว่าเมื่อก่อนตอนที่ท่านหญิ งอยู่บ้านเคยบอกว่า เครื่องประดับของท่านหญิงไม่เคยซ้ำกัน”
หลี่เสว่พอใจกับไหวพริบของเสี่ยวฮุ่ยมาก จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าคอยอยู่เป็นเพื่อนฮูหยินอย่างใส่ใจ นายท่านกับใต้เท้าก็จะไม่ปฏิบัติกับเจ้าอย่างขาดตกบกพร่อง”
หลี่เชียนเลื่อนตำแหน่งแล้ว หลี่ฉางชิงจึงกลายเป็น ‘นายท่าน’ และหลี่เชียนกลายเป็น ‘ใต้เท้า’
เสี่ยวฮุ่ยรีบย่อตัวคารวะ และถอยออกไป
หลี่เสว่ถอนหายใจ แล้วให้แม่นมหลี่แม่นมข้างกายตนเองไปพบเกาเมี่ยวหรง “ก็บอกว่าฮูหยินจำผิดแล้ว ผ้านวมนั้นตงจื้อเอาไปซีอานตั้งนานแล้ว ฮูหยินรู้สึกไม่สบายใจ จึ
