ถมยังต้องเก็บส่วนหนึ่งไว้ให้เกาเมี่ยวหวาแต่งงานกับสอบขุนนาง และเก็บส่วนหนึ่งไว้พักผ่อนในบั้นปลายชีวิต เงินที่สามารถให้นางได้จึงมีไม่มากนัก นอกจากสินเดิมหนึ่งร้อยยี่สิบหก หีบนี้แล้ว ก็มีแค่เงินติดตัวสองพันตำลึง
สินเดิมแบบนี้ ว่ากันตามหลักก็จำนวนเยอะมากแล้ว
ทว่าเทียบไม่ได้กับที่ข้างหน้านางมีน้องสะใภ้อย่างท่านหญิง และข้างหลังมีเหอถงเหนียงที่ร่ำรวย
เกาเมี่ยวหรงถอนหายใจเบาๆ
สาวใช้วิ่งเข้ามาบอกว่าแม่นมหลี่ข้างกายหลี่เสว่ขอพบ
เกาเมี่ยวหรงประหลาดใจ
นางไม่เคยพบแม่นมหลี่มาก่อน และต่อให้แม่นมหลี่มาพบนางตามคำสั่งของหลี่เสว่ หลี่เสว่ก็ควรจะส่งเทียบขอพบให้นางล่วงหน้าและถามนางว่าอนุญาตหรือไม่ถึงจะถูก
ทำแบบนี้ ไม่เห็นนางอยู่ในสายตาอย่างสิ้นเชิง
เกาเมี่ยวหรงโกรธจนนิ้วสั่น ทว่าพอคิดว่าหลี่เสว่เป็นพี่สาวเพียงคนเดียวของหลี่หลิน และหลี่เสว่ก็ควบคุมอาหารการกินภายในจวนสกุลหลี่อยู่ นางก็ยังกดความโกรธในใจลงไป แล ละพบแม่นมหลี่
หลังจากรอแม่นมหลี่บอกจุดประสงค์ที่มาอย่างไร้ชีวิตชีวา นางก็แทบจะโกรธจนเป็นบ้า จึงหัวเราะเยาะและเสียดสีแม่นมหลี่อย่างอดทนไม่ไหวอีกแล้วว่า “ขอให้แม่นมกลับไปแล้วบอกคุณหนูให ห
