เจียงเซี่ยนมีความเปิดเผยและตรงไปตรงมาเหมือนผู้ชาย นี่เป็นสิ่งที่ไม่เห็นในตัวผู้หญิงคนอื่น ส่วนความไม่เกรงกลัวที่ ‘ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น’ ที่เปิดเผยออกมาในคำพูดและกิริยา าท่าทางตลอดนั้น นางรู้สึกว่านี่เป็นสิ่งที่มีแต่ในตัวองค์หญิงกับท่านหญิงเท่านั้น คนอื่นเลียนแบบไม่ได้อย่างสิ้นเชิง
“เช่นนั้นข้าไปแบ่งกับพี่รองแล้ว” หลี่ตงจื้อเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
เข้ามาอยู่เถียนสุ่ยจิ่งเพียงแค่ยี่สิบกว่าวัน หลี่ตงจื้อก็มีความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนแล้ว ใบหน้าเล็กที่ซีดเซียวไม่เพียงแต่เปลี่ยนเป็นแดงเปล่งปลั่งแล้ว ความกังวลอย่างเบาบางอัน นเลือนรางในหน้าตาก็หายไปแล้ว และกล้าเงยหน้ามองคนแล้ว เวลาหัวเราะก็กล้าออกเสียงแล้วเช่นกัน ทำให้ทั้งตัวนางงดงามและสูงโปร่งเหมือนต้นกล้าเล็กๆ ท่ามกลางสายลมในฤดูใบไม้ผลิ รูป ปร่างหน้าตาต่างก็เปลี่ยนเป็นโดดเด่นขึ้นมาแล้ว
เจียงเซี่ยนพยักหน้า
หลี่ตงจื้อไปหาหลี่จี้อย่างมีความสุข
หลี่จี้เพิ่งกลับมาจากข้างนอก เห็นหลี่ตงจื้อส่งของว่างให้เขา ก็ย่อมดีใจมาก จึงสั่งให้เสี่ยวจู๋สาวใช้ประจำตัวไปเอาชาเก๊กฮวยที่เจียงเซี่ยนให้คนส่งมาเมื่อหลายวันก่อนมาให้หล ลี่ตงจื้อเอากลับไปดื่มสองห่อ “พี่สะใภ้บอกว่า ช่วงฤด
