ที่หลี่เหลยกลับไท่หยวนต้องปิดเป็นความลับ หลังจากหลี่เชียนปรึกษากับเจิ้งเจียนและหลี่เหลย ก็หาข้ออ้างแบบนี้ หลี่จี้จึงไม่รู้เรื่อง
หลี่ตงจื้อได้ยินแล้วกลับห้องไปก็เก็บของกองหนึ่งฝากให้หลี่เหลยนำกลับไท่หยวน
ครั้งนี้หลี่เหลยร่วมทางกับอวิ๋นหลิน
อวิ๋นหลินบอกว่ากลับไปส่งของขวัญให้หลี่หลินกับเหอถงเหนียงแทนหลี่เชียน ทว่าความจริงแล้วพาหลี่เหลยไปส่งมอบและรับช่วงต่อกับเว่ยสู่ แล้วทำงานร่วมกับจินเฉิง
ทั้งสองคนรีบเดินทางอย่างสุดกำลังทั้งวันทั้งคืน จนไปถึงไท่หยวนช่วงกลางเดือนสาม
หลี่ฉางชิงรู้ว่าหลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนต่างไม่กลับมา ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “จงเฉวียนไม่กลับมา ข้าเข้าใจได้ อีกไม่นานก็จะถึงครึ่งปีหลังแล้ว แต่ทำไมท่านหญิงถ ถึงไม่กลับมาด้วย?”
เกาฝูอวี้ที่กำลังคุยกับหลี่ฉางชิงดูสดใส ทว่ามือที่ถือถ้วยชากลับไม่ขยับนานมาก และเปิดเผยสิ่งที่เขาคิดในใจแล้ว
อวิ๋นหลินแค่ทำเป็นมองไม่เห็น และเอ่ยอย่างนอบน้อมว่า “หลายวันก่อนท่านหญิงไปภูเขาหลีกับใต้เท้าและกลับมา คงจะเหนื่อยแล้ว จึงไม่ค่อยมีชีวิตชีวาตลอด ใต้เท้ากลัวว่าท่านหญิงวิ่งเต้ นไปมาจะทำให้ร่างกายบาดเจ็บ จะกลับมาหรือไม่ก็ไม่กล้า
