คุณหนูใหญ่ต่งร้อนใจจนหัวหมุน ทว่ากลับไม่กล้าแสดงออกมาทางสีหน้าแม้แต่นิดเดียว
นางตอบคำถามของทุกคนด้วยรอยยิ้ม แต่หางตากลับไม่ละไปจากเจียงเซี่ยนเลย
เจียงเซี่ยนนั่งพิงอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ ข้อศอกค้ำอยู่บนพนักเก้าอี้ ร่างกายเอียงเล็กน้อย สีหน้าเจือความเกียจคร้านและผ่อนคลายอย่างเบาบาง ไม่มีความสง่าผ่าเผย จริงจัง และระมัดระวัง งของสตรีที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์ ทว่ากลับทำให้คนรู้สึกถึงความหยิ่งยโสที่ดูถูกทุกสิ่งอย่างบอกไม่ถูก ราวกับหญิงชนชั้นสูงทั้งห้องนี้ไม่มีใครสามารถเข้าตานางได้สักคน นางนั่งอ อยู่ตรงนั้น เพียงเพราะเบื่อและฆ่าเวลาเท่านั้น
มองฮูหยินซย่าอีกครั้ง สีหน้าเคร่งขรึม เม้มปากแน่น เหมือนในบ้านมีคนตาย ไร้ชีวิตชีวา เผยให้เห็นความอ้างว้างและโดดเดี่ยว
หัวใจของคุณหนูใหญ่ต่งเริ่มเต้นอย่างบ้าคลั่ง
พ่อค้าหลายชั่วอายุคนอย่างตระกูลต่ง ไม่มีฐานะ ดังนั้นถึงแม้จะร่ำรวยมาก แต่พวกเขาต่างก็ไม่กล้าล่วงเกินขุนนางใหญ่ที่มาเป็นขุนนางที่ซีอานทุกคน และไม่กล้าสนิทกับคนพวกนี้เกินไป ประการแรกกลัวถูกทำให้เดือดร้อน กลายเป็นคนของขุนนางใหญ่คนไหน และถูกสละทิ้งในสถานการณ์ที่พลิกผันจนไม่อาจคาดเดาได้ในราชสำนัก ประการที่สองกลัวถูก
