วค่อยตัดสินใจ
ในเวลานี้เอง หยางจวิ้นกลับขอเงินสองหมื่นตำลึงจากตระกูลต่ง
ไม่กี่วัน เรื่องที่อำเภอฮว่าอินก็แพร่ไปทั่ว
ต่งจ้งจิ่นเสียใจเล็กน้อยที่ผูกสัมพันธ์กับหยางจวิ้น
นอกจากตอนที่ก่อตั้งแคว้นและราชวงศ์แล้ว ตั้งแต่อดีตเป็นต้นมาก็ไม่มีขุนนางฝ่ายบู๊คนไหนเอาชนะขุนนางฝ่ายบุ๋นได้
ทว่าเรื่องราวกลับเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน จนทำให้ทุกคนต่างคาดไม่ถึง
เฉินเฟยไปดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองที่เมืองจิงแล้ว ผู้บังคับกองร้อยอำเภอฮว่าอินไม่ได้รับความเสียหายอย่างสิ้นเชิง และกุมอำนาจที่อำเภอฮว่าอินต่อไป
ภายนอก เฉินเฟยชนะแล้ว
แต่ความจริงแล้ว…ขุนนางฝ่ายบุ๋นไม่สามารถเอาชนะขุนนางฝ่ายบู๊ได้ ก็แพ้แล้ว และแพ้อย่างย่อยยับ
ในเวลานี้เอง หยางจวิ้นอยากแนะนำหลี่เชียนกับเขา จึงเอ่ยอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า “ตั้งแต่ข้ามารับราชการที่ซีอาน ได้รับการดูแลจากนายท่านต่งมากมาย เพียงแต่ข้าอายุมากแล้ว ปณิธานอันยิ่งใหญ่ค่อยๆ สลายไป และไม่ได้อยู่ที่เส้นทางในการเป็นขุนนาง คงจะต้องทำให้นายท่านต่งผิดหวังแล้ว ดีที่ข้ายังรู้จักคนหลายคน จึงอยากใช้โอกาสนี้ยืมดอกไม้หลายกระถ ถางจากนายท่านต่ง จัดงานชมดอกไม้ และเชิญท่านหญิงเจียหนานกับผู้บัญชาการหลี่ของ
