ัมแล้ว ยังปลูกลูกท้อได้ด้วย เพียงแต่ขนาดค่อนข้างเล็ก หน้าตาไม่ค่อยดี แต่ กินแล้วกลับกรอบและหวาน ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ส่งไปให้ท่านชิมสักหน่อยดีกว่า!”
เจียงเซี่ยนยิ้มออกมา
เด็กสาวผู้นี้…ใจกล้ามากจริงๆ
ทว่าก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า เด็กสาวแบบนี้ทำให้คนชอบมาก
นางเอ่ยเหมือนกำลังสื่อถึงอะไรบางอย่าง “เช่นนั้นก็ส่งคนสองคนมาดูเรือนกระจกที่พวกเจ้าทิ้งเอาไว้ด้วยเถอะ! ข้าหวังว่าฤดูหนาวปีนี้จะได้กินแตงกวากับหัวไชเท้าแตงโม”
นี่ล้วนเป็นพันธุ์ของในเมืองหลวง หากอยากปลูกขึ้นมา ก็จำเป็นต้องอยู่ที่ตระกูลหลี่เถียนสุ่ยจิ่งเป็นเวลานาน
ใบหน้าของคุณหนูใหญ่ต่งสดใสขึ้น นางย่อตัวคารวะเจียงเซี่ยนอย่างนอบน้อม และเอ่ยว่า “น้อมฟังคำสั่งของท่านหญิงเจ้าค่ะ!”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และถามฮูหยินหยางว่า “เห็นว่าวันนี้จัดการแสดงงิ้วด้วยไม่ใช่หรือ? แสดงองก์ไหน? คณะไหนแสดง?”
หยางจวิ้นได้รับผลประโยชน์มากมายจากตระกูลต่งแต่กลับไม่สามารถช่วยเหลือตระกูลต่งได้อย่างเต็มที่ หยางจวิ้นก็รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยเช่นกัน บังเอิญหลี่เชียนยื่นความหวังดีมา หยาง งจวิ้นจึงคิดว่าแนะนำตระกูลต่งให้หลี่เชียนเลยแล้วกัน ประการแรกเอาใจตระกูลต่ง ประการที่สองตระ
