อยากขอความเมตตาให้คุณหนูใหญ่ตระกูลต่งกระมัง?
ทว่านางกลับพูดออกมาแบบนี้…
เจียงเซี่ยนจะไม่คิดว่านางกำลังตบหน้าเจียงเซี่ยน และไม่ไว้หน้าเจียงเซี่ยนใช่หรือไม่?
ฮูหยินซย่าเสียใจเล็กน้อยทันที
คำพูดเมื่อครู่ก็มาเร็วเกินไปหน่อยเช่นกัน
ไม่รู้ว่าแก้ไขตอนนี้ยังทันหรือไม่
ฮูหยินซย่ากำลังครุ่นคิด ปากก็อดที่จะเอ่ยไม่ได้แล้วว่า “ดูที่ท่านหญิงพูดสิ อาศัยอยู่ในเมืองเดียวกัน ตระกูลต่งเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของซีอาน ข้าจะไม่รู้จักได้อย่างไร? เพียง งแต่ไม่ได้เจอคุณหนูใหญ่ต่งมาพักหนึ่งแล้ว จึงนึกไม่ออกไปชั่วขณะ” นางพูดไปก็รีบหยิบจานผลไม้บนโต๊ะชาใกล้มือมายื่นให้ใกล้มือของเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเอ่ย ยว่า “ฮูหยินหยางเก่งมากจริงๆ ลูกพลัมที่เพิ่งจะวางตลาดยังมี ท่านหญิงก็ลองชิมด้วยสิ เมื่อครู่ข้ากินไปลูกหนึ่ง เปรี้ยวๆ หวานๆ อร่อยมาก แต่ไม่รู้ว่าท่านหญิงชอบรสชาตินี้หรือไ ไม่”
เจียงเซี่ยนมองลูกพลัมสีแดงสดที่วางอยู่ในจานผลไม้ แล้วก็ไม่รับจานผลไม้นั้นเช่นกัน ปล่อยให้ฮูหยินซย่าถืออยู่แบบนั้น แล้วค่อยๆ เลือกลูกที่สีค่อนข้างสวยสองลูก ยื่นให้คุณ ณหนูใหญ่ต่งลูกหนึ่ง ถึงจะกัดเบาๆ คำหนึ่ง และเอ่ยว่า “ยัง
