นางถามคุณหนูใหญ่ต่ง “ไปคารวะฮูหยินซย่ามาแล้วหรือ?”
คุณหนูใหญ่ต่งมีไหวพริบแตกต่างจากภาพลักษณ์ภายนอกของนางอย่างสิ้นเชิง จึงเอ่ยทันทีว่า “ข้าเพิ่งจะมา เดิมทีคิดจะไปเยี่ยมฮูหยินซย่าก่อน แต่รอบกายฮูหยินซย่าเต็มไปด้วยคนมากมาย บัง งเอิญฮูหยินหยางเรียกข้ามา ข้าจึงมาก่อน”
ซย่าเจ๋อเป็นผู้ว่าราชการมณฑลส่านซี ฮูหยินซย่าก็เป็นฮูหยินอันดับหนึ่งแห่งส่านซี
เดิมทีด้วยอายุของเจียงเซี่ยนกับคุณสมบัติและประสบการณ์ของหลี่เชียนต่างก็ถูกฮูหยินซย่าทิ้งห่างไปไกล ทว่าเทียบไม่ได้กับที่เจียงเซี่ยนมีบรรดาศักดิ์ท่านหญิง ฮูหยินอันดับหนึ่ งแห่งส่านซีนี้…ฮูหยินซย่ากับเจียงเซี่ยนก็ต้องแบ่งกันแล้ว แน่นอนว่า…หากไม่ใช่เพราะเจียงเซี่ยนอายุน้อยเกินไปหน่อย บรรดาศักดิ์ฮูหยินอันดับหนึ่งนี้ก็เป็นของเจียงเซี่ยนแ แล้ว โดยไม่เกี่ยวข้องกับฮูหยินซย่าอย่างสิ้นเชิง แต่คนอื่นจะยอมให้เจียงเซี่ยนอยู่อันดับหนึ่งหรือไม่ นั่นก็ต้องมาคิดกันอีกที
คุณหนูใหญ่ต่งเอ่ยเช่นนี้ เพียงแค่อยากบอกเจียงเซี่ยนว่า นางยังไม่สามารถเบียดเข้าไปในวงสังคมของฮูหยินซย่าได้
เช่นนั้นก็ใช้เรื่องนี้เป็นของขวัญตอบแทนแล้วกัน
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าตามข้าไปพบฮูหยินซย่
