าเป็นอย่างไร?”
ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงเด็กสาวที่อายุสิบแปดสิบเก้าปี ความผิดหวังฉายวาบผ่านไปในดวงตาของนางอย่างเบาบาง ทว่าไม่นานก็กลับมายิ้มอีก และเอ่ยอย่างนอบน้อมว่า “เจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนก็ยิ่งตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะเฝ้ามองอยู่ข้างๆ อย่างสงบแล้ว
นางยิ้มพลางพาคุณหนูใหญ่ต่งไปหาฮูหยินซย่า
เห็นได้ชัดว่าฮูหยินซย่ารู้จักคุณหนูใหญ่ต่ง ตอนที่เจอนางจึงตกใจเล็กน้อย เจียงเซี่ยนก็แนะนำคุณหนูใหญ่ตระกูลต่งกับฮูหยินซย่าเหมือนมองไม่เห็น
เจียงเซี่ยนเป็นแบบนี้ ทำให้คุณหนูใหญ่ตระกูลต่งรู้สึกกลัว
ก่อนมา ไม่ใช่ว่านางไม่เคยสืบเรื่องของเจียงเซี่ยน
สินเดิมของเจียงเซี่ยน ความสัมพันธ์ของเจียงเซี่ยนกับตระกูลจวง เจียงเซี่ยนช่วยหาตำแหน่งขุนนางให้สามี…เรื่องพวกนี้ต่างบอกคุณหนูใหญ่ต่งว่า เจียงเซี่ยนไม่เพียงแต่เป็นท่านหญิง ง ทว่ายังเป็นท่านหญิงที่ได้รับความโปรดปรานจากพระราชวังต้องห้ามอย่างมากด้วย ในใจนาง…ถึงเจียงเซี่ยนจะไม่โอหังอวดดี และไม่เย่อหยิ่งจองหอง ในใจก็หยิ่งยโสและไม่มีเหตุผลอยู่ดี แ แต่นางคิดไม่ถึงว่า เจียงเซี่ยนจะข่มอารมณ์ไว้ได้ขนาดนี้
คนที่สามารถฝืนอดทนได้ และยังเป็นคนที่ตอนที่ซีอานไม่มีใครสามารถกดหัวนางได้สักคน
