เจียงเซี่ยนเสียดายเล็กน้อย
คิดว่าตู้ฮุ่ยจวินต้องกลายเป็นเสียงแหบเพราะเรื่องของซื่อจื่ออ๋องเจี่ยนอย่างแน่นอน
อ๋องเจี่ยนอยู่ข้างนอกเก่งมากขนาดนั้น ไม่รู้ว่ารู้ว่าลูกชายของตนเองเป็นคนอย่างไรหรือไม่? และทำอะไรบ้างกันแน่
แต่ไม่ว่าอย่างไร นี่ก็ไม่เกี่ยวกับนางแล้ว
หานถงซินเป็นฮองเฮา สายของอ๋องเจี่ยนก็จะได้เปรียบแล้ว ต่อไปหากนางเจอหานถงซินอีก จะเดินทางอ้อม ส่วนอ๋องเจี่ยนนั้นก็ไม่ใช่คนที่นางสามารถยุ่งได้เช่นกัน…ชาติก่อนสาเหตุที นางสนิทกับอ๋องเจี่ยน เป็นเพราะนางเป็นไทเฮา เวลานี้นางเป็นเพียงท่านหญิงที่แต่งงาน อ๋องเจี่ยนก็จะไม่เห็นนางอยู่ในสายตาแล้วเช่นกัน
นางครุ่นคิดเรื่องพวกนี้อย่างละเอียด มือที่ถูครีมทาหน้าก็อดไม่ได้ที่จะช้าลง
จู่ๆ หลี่เชียนก็ลุกขึ้นมานั่งข้างกายนาง และถามนางด้วยรอยยิ้มว่า “คิดอะไรอยู่น่ะ? คุยกับเจ้าก็ไม่สนใจ!”
“อ้อ!” เจียงเซี่ยนได้สติกลับมา และบอกเรื่องของตู้ฮุ่ยจวินกับหลี่เชียน
หลี่เชียนอมยิ้มพลางฟัง และถูครีมทาหน้าบนมือให้นาง แล้วเอ่ยว่า “ในโลกนี้มีเรื่องที่ไม่ยุติธรรมมากมาย เขาได้เจอเจ้า และได้รับความคุ้มครองจากเจ้า นั่นเป็นวาสนาของเขา สิ งที่เจ้าสามารถช่วยเข
