ากลมที่ลูกกรงหน้าต่างข้างๆ
ฮูหยินหลินเอ่ยเสียงเบาว่า “ทุกคนต่างสงสัยว่าใต้เท้าหลี่เป็นคนช่วยให้นายอำเภอเฉินไปหูหนานกับหูเป่ย?”
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างประหลาดใจว่า “ใต้เท้าหลี่ของพวกเรายังไม่ได้เก่งมากขนาดนั้นกระมัง? และข้าก็ไม่ได้เป็นคนเปิดกรมขุนนางเสียหน่อย” แล้วเอ่ยอีกว่า “ท่านอย่าบอกว่าท่านเ เชื่อคำพูดโกหกนั้นเชียว? คนอื่นไม่รู้ แต่ฮูหยินหลินเป็นครอบครัวของขุนนาง จะไม่รู้ความร้ายกาจในนี้ได้อย่างไร!”
“ข้าไม่เชื่ออย่างแน่นอน!” ฮูหยินหลินรีบแก้ต่างว่า “นี่ข้าก็เห็นว่าทุกคนต่างพูดแบบนี้ กลัวว่าท่านจะไม่รู้ และถูกพวกเขาจับผิดคำพูดไม่ใช่หรือ?” ทว่าความจริงแล้วตอนนี้ในใจนา างกลับกำลังแขวะว่า ‘ท่านบอกจะแต่งตั้งเวินเผิงเป็นขุนนางท้องถิ่นก็แต่งตั้ง บอกจะหางานให้หลี่เชียนก็ส่งหลี่เชียนถึงตำแหน่งระดับสองเลย…เรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือของท่านจริงๆ อย่างนั้นหรือ?’
