คน ทุกครั้งที่นายหญิงคังต้องออกมางานเลี้ยง นางกลัวว่าน้องชายที่บ้านจะไม่มีคนดูแล จึงต้องอยู่ดูแลน้องชาย ไม่อย่างนั้นวันนี้พวกเราก็ได้เล่นด้วยกันแล้ว”
ตระกูลลู่ครอบครัวยากจน นั่นก็เทียบกับตระกูลของพ่อค้าเช่นกัน ตั้งแต่เด็กจนโต ข้างกายคุณหนูทั้งสองของตระกูลลู่ไม่เคยขาดคนรับใช้เลย
คุณหนูรองลู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างแปลกใจว่า “พวกน้องชายของนางไม่มีแม่นมหรือ?”
“เห็นว่ากลัวพวกน้องชายเด็กเกินไปก่อเรื่องแล้วพวกแม่นมไม่รู้จะจัดการอย่างไร” หลี่ตงจื้อเอ่ยอย่างกลัดกลุ้ม “นางจึงต้องคอยดูอยู่ที่บ้านหน่อย”
คุณหนูทั้งสองของตระกูลคังต่างดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณหนูใหญ่ตระกูลคัง อายุมากกว่านางเพียงแค่ไม่กี่ปี แต่วิชาความรู้กลับเหนือกว่านางหลายขั้น นางเคารพคุณหนูใหญ่ตระกูลคังเห หมือนอาจารย์ ทว่ากลับยินดีเล่นกับคุณหนูรองตระกูลคังที่อายุไล่เลี่ยกันมากกว่า และทั้งสองคนก็มีเรื่องคุยกันมากกว่าด้วย
คุณหนูรองตระกูลลู่ฟังหลี่ตงจื้อเอ่ยเช่นนี้ก็อยากรู้เรื่องคุณหนูรองตระกูลคังที่ไม่เคยพบหน้ามากเช่นกัน จึงนัดหลี่ตงจื้อว่าหากมีโอกาส ต้องแนะนำคุณหนูรองตระกูลคังให้นาง งรู้จัก
หลี่ตงจื้อพยักหน้า ทั้งสองคนคุยกันอีก
