เกาเมี่ยวหรงกวาดภาชนะชาทั้งโต๊ะลงบนพื้น
พวกเซียงมู่ตกใจจนไม่กล้าขยับ
เกาเมี่ยวหรงเดินไปเดินมาในห้อง นานมากถึงจะกดความโกรธในใจลงไปได้
การแยกครอบครัวเป็นสิ่งที่หลบเลี่ยงไม่ได้แล้ว
และก็ไม่ยอมให้นางไม่แยกเช่นกัน
คนไม่มีสมองอย่างหลี่หลิน คงจะขอบคุณอาของเขามากทีเดียว
แผนในตอนนี้มีเพียงคิดหาทางติดต่อกับบ้านสกุลหลี่บ่อยๆ ทำให้คนคิดว่าถึงหลี่ฉางชิงจะแยกพวกเขาออกมาแล้ว ก็ไม่ได้แยกครอบครัวกับพวกเขา แต่เพราะหลี่หลินแต่งงานแล้ว และโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว สายลูกชายคนโตจึงจำเป็นต้องรับใช้ตระกูลแล้ว
ไม่อย่างนั้นสูญเสียต้นไม้ใหญ่อย่างตระกูลหลี่ไป พวกเขายังสามารถทำอะไรได้?
ฮูหยินเหอ...คือจุดอ่อนที่ดีมาก
นางครุ่นคิด และตะโกนเรียกเซียงจื่อเข้ามาเสียงดัง แล้วเอ่ยว่า “เจ้าไปดูงานเย็บปักถักร้อยที่ส่งเข้ามาหลายวันก่อนว่า มีอันที่เหมาะสำหรับมอบให้ฮูหยินเหอหรือไม่”
ถึงเวลานั้นก็ส่งไปให้ฮูหยินเหอโดยถือว่าเป็นของที่นางปักด้วยตนเอง ฮูหยินเหอต้องดีใจอย่างแน่นอน
นางไม่ได้รับความเคารพจากหลี่ฉางชิง ก็ชอบให้คนอื่นเอาใจนางแบบนี้
เซียงจื่อขานรับและจากไป
เกาเมี่ยวหรงถึงจะคลายความโกรธลง
ไม่ถึงสองวัน ตระกูลลู่ก็ไปจากไท่หยวนอย่าง
