โอ้อวด ไปดำรงตำแหน่งที่อำเภอฉางอันแล้ว
—————————————————-
ทว่าทางเจียงเซี่ยนกลับรวมตัวกับหลี่เชียนหลายวันแล้ว
เรื่องที่อำเภอฮว่าอินนั้นทหารรับใช้มีความผิดอย่างแน่นอน ส่วนเฉินเฟยก็ไม่มีเหตุผลเช่นกัน ราชโองการลับฉบับนั้น…สำนักราชเลขาธิการก็เป็นคนร่าง จ้าวอี้น่าจะไม่รู้เรื่องนี้อย่างสิ้นเชิง ตอนนั้นหยางจวิ้นแม่ทัพส่านซีเคยล่วงเกินหลี่เหยาราชเลขาธิการตำหนักอู่อิงควบเสนาบดีกรมกลาโหม เวลานี้หลี่เหยากำลังเรืองอำนาจ เขาถึงได้หลบและแกล้งป่วย ไม่ใช่ว่าเขาคนนี้ไม่มีความสามารถ เฉินเฟยลอบวางแผนทำร้ายญาติที่เกี่ยวดองกับเขา เขาโกรธจนแทบจะกระอักเลือด และคิดว่าหากไม่แสดงฝีมือให้คนพวกนี้ดูสักหน่อย พวกเขาก็จะไม่รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหนแล้ว? การแอบบอกข่าวของหลี่เชียนก็ทำให้เขาได้รับโอกาสสำคัญ เขาติดต่อเพื่อนสนิทสมัยก่อน และใช้เส้นสายของวังจี่เต้า ทางเมืองหลวงถือว่าไม่ยืนหยัดแล้ว โดยลงโทษผู้บังคับกองร้อยที่ดูถูกผู้บังคับบัญชา ด้วยการปรับและริบเงินเดือนหนึ่งปีก็จบเรื่องแล้ว
เฉินเฟยโกรธจนตัวสั่น และยื่นสาส์นว่าจะลาออกตรงนั้น
หยางจวิ้นกลัวว่าหากทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ จะกลายเป็นการแก่งแย่งชิงดีกันของขุนนางฝ่ายบุ
