ว่าถึงอย่างไรคืนนี้ก็จะพักที่อารามเฉาหยวนบนยอดเขา ค่อยๆ เดินก็ได้ ใครจะรู้ว่าการปีนเขาจะกินแรงขนาดนี้…ตอนนั้นเจ้าหมอนี่ก็คงจะตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า หากนางปีนขึ้นไปไม่ไหว ก็จะแบกนางขึ้นไป
“หลิวตงเยว่!” เจียงเซี่ยนเอ่ยเสียงดัง “ไปจัดเกี้ยวให้ข้า” แล้วหันหน้ามาเลิกคิ้วเลียนแบบหลี่เชียน และเอ่ยอย่างได้ใจว่า “ภูเขาลูกนี้สูงชันขนาดนี้ ข้าจะให้เจ้าแบกข้าได้อย่างไร? หากเจ้าเหนื่อยเกินไปจนบาดเจ็บภายในจะทำอย่างไร? เจ้าเป็นผู้ดูแลครอบครัวของพวกเรา!” นางพูดไปก็ไม่มองหลี่เชียนอีก และปีนขึ้นไปอีกสองสามขั้น แต่ในใจกลับทำเสียงไม่พอใจอย่างเย็นชา
เขาคิดว่ามีแต่เขาที่ใช้คารมหลอกคนเป็นหรือ?
มุมปากของเจียงเซี่ยนยกขึ้นเล็กน้อย
หลี่เชียนหัวเราะเสียงดัง และเดินตามขึ้นไปอย่างรวดเร็ว แล้วเอ่ยว่า “ข้าแบกเจ้าขึ้นไปดีกว่า? เจ้าดูสิ ข้างกายพวกเรามีแต่คนกันเองทั้งนั้น!”
เจียงเซี่ยนสีหน้าเคร่งขรึม
หลิวตงเยว่ไม่รู้จะทำอย่างไรดี
เขารับผิดชอบดูแลรับใช้คนโดยเฉพาะ เวลานี้จึงย่อมเตรียมเกี้ยวไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว และไม่เพียงแต่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ยังเตรียมไว้สี่ห้าคัน เผื่อท่านหญิงกับพวกฉิงเค่อปีนขึ้นไปไม่ไหว ทว่าใต้
