เข้าห้องมาเห็นเกาเมี่ยวหรงกุมหน้าอกและขดตัวอยู่บนเตียงอุ่น ก็ตกใจ แล้วรีบวางถาดที่ยกข้าวต้มลงและวิ่งไปหา
“คุณหนู คุณหนู!” นางร้อนใจจนน้ำตาใกล้จะร่วงลงมาแล้ว “ท่านเป็นอะไรไป? เด็กๆ! รีบไปเชิญหมอมา!”
“เกิดอะไรขึ้น!” หลี่หลินกับเกาเมี่ยวหวาที่เพิ่งจะก้าวเข้ามาในเรือนของเกาเมี่ยวหรงบุกเข้ามาอย่างตกใจมากจนหน้าถอดสี
“ข้าไม่เป็นไร!” เกาเมี่ยวหรงไม่สามารถอธิบายความกลัดกลุ้มของตนเองกับหลี่หลินได้ จึงจำเป็นต้องกดความเจ็บปวดรวดร้าวในใจลงไป
เกาเมี่ยวหวาคล้ายจะเข้าใจความคิดของเกาเมี่ยวหรงเล็กน้อย ทว่ากลับพูดไม่ได้…คำบางคำพูดออกมาแล้ว มีแต่จะทำให้หลี่หลินไม่พอใจ กระทั่งสงสัยความบริสุทธิ์ของเกาเมี่ยวหรง แบบนี้ ตระกูลเกาก็ถูกกกระทำเกินไปแล้ว ในเมื่อเกาเมี่ยวหรงจะแต่งงานกับหลี่หลินแล้ว ทำไมจะต้องทำลายผลประโยชน์ของตระกูลเกาเพื่อเรื่องแบบนี้ล่ะ!
เขาเอ่ยทันทีว่า “น่าจะเป็นเพราะโกรธจนไม่ได้กินข้าวหลายวัน!”
ใบหน้าของหลี่หลินฉายแววรู้สึกผิด และเอ่ยอย่างรู้สึกเสียใจว่า “น้องเกา ตระกูลลู่ไปแล้วก็ดีเหมือนกัน ตาไม่เห็นถือว่าสะอาด ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ฝูเจี้ยนหรือไท่หยวน ต่างก็มีช ชื่อเสียงดีมาตลอด ทำไมจะต้องทำลายชื
