วครู่ ก็เอ่ยอีกว่า “เรื่องแต่งงานของต้านาน ก็ไม่ต้องทำให้ลูกลำบากใจแล้ว มีคนดีก็แต่งเลย หากไม่มีคนดี ก็เลี้ยงไว้ในบ้าน ข้ามีกิน นางก็มีกิน ไม ม่ต้องทำให้ลูกลำบากใจอีกแล้ว”
ฮูหยินลู่พยักหน้าน้ำตาคลอ
ทว่าถึงอย่างไรใต้เท้าลู่ก็ยังยอมไม่ได้ จึงเอ่ยว่า “ไม่อย่างนั้น…พวกเราก็ออกเดินทางสองวันนี้แล้วกัน! เจ้าวางใจ ข้าจะไม่บอกใครว่าเกิดอะไรขึ้นกับงานของข้าเด็ดขาด”
หลอกพวกเพื่อนขุนนางอย่างใต้เท้าจวงที่เมื่อก่อนเคยรังแกเขาได้พอดี
ฮูหยินลู่นึกถึงข่าวที่ตนเองได้มา ตระกูลหลี่กำหนดว่าจะมอบสินสอดปลายเดือนสาม หากพวกเขาไปจากไท่หยวนก่อนที่ตระกูลหลี่จะไปมอบสินสอด ก็สามารถทำให้พวกคนที่วิจารณ์คนอื่นลับหลัง งมั่วซั่ววิพากษ์วิจารณ์ได้พอดี และถือว่าระบายความแค้นให้ลูกสาวเช่นกัน
“ได้!” ฮูหยินลู่ตัดสินใจทันที และเอ่ยว่า “ข้าจะสั่งให้คนเก็บหีบสัมภาระเดี๋ยวนี้ คืนค่าเช่าบ้าน และจัดคนไปเตรียมที่พักที่อำเภอฉางอันล่วงหน้า”
ใต้เท้าลู่รู้สึกว่าในที่สุดฮูหยินของตนเองก็ใจตรงกับตนเองแล้ว จึงตื่นเต้นมาก จึงลุกขึ้นยืนและเอ่ยว่า “ถึงอย่างไรหนังสือราชการก็ส่งมาแล้ว ข้าจะไปคุยกับใต้เท้าหลี่เดี๋ยวนี้ ส ส่งมอบงานในมือ และตั้งใจช่วยเ
