ซย่าซานเห็นจั๋วหรานวนเวียนอยู่แต่เรื่องนี้ ก็เบ้มุมปากอย่างดูถูก และขี้เกียจที่จะคุยกับจั๋วหรานอีก
ทว่าจั๋วหรานกลับนึกถึงเหตุการณ์ครั้งที่เขาตามพี่สาวของเขาไปเยี่ยมเยียนฮูหยินซย่า
สมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิงที่ยิ้มอยู่หลังฉากกั้นผ้าไหมลายดอกไม้กับนก ชายชุดปักลายแปดสัญลักษณ์มงคลสีเหลืองอ่อนของหญิงสาวตกอยู่ข้างรองเท้าปักลายสีเขียวขจี เหมือนสีอั นงดงามที่บานสะพรั่งในเมืองช่วงฤดูใบไม้ผลิ เขย่าหัวใจของเขา
นั่นอาจจะเป็นรองเท้าของท่านหญิงเจียหนาน
สตรีชนชั้นสูงทั้งเมืองซีอาน มีเพียงท่านหญิงที่ยังอายุไม่ครบสิบห้าปีเต็ม นางย่อมแต่งตัวได้สดใสสวยงามที่สุด!
จั๋วหรานครุ่นคิดในใจ และอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับท่านหญิงมากขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ “ได้ยินว่าท่านหญิงเติบโตที่วังฉือหนิง ฝ่าบาทกับท่านหญิงเติบโตมาด้วยกัน ใช่หรือไม่?”
ซย่าซานไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้ จึงเอ่ยว่า “น่าจะกระมัง! เรื่องของสมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิง ข้าไม่อาจสืบได้”
ฮูหยินซย่าน่าจะรู้กระมัง?
จั๋วหรานเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าเพียงแค่แปลกใจเล็กน้อย เมื่อก่อนข้าเคยตามพี่หญิงไปเมืองหลวง แต่พักที่โรงเตี๊ยมข้างประตูเฉาหยางแค่สองวัน ยังไม่ทั
