เจียงเซี่ยนกับหลี่เชียนรับประทานอาหารเช้าแล้ว หลี่หลินกับหลี่จี้ก็มาแล้ว
เหล่าพี่น้องเจอกันแล้ว หลี่เชียนถามเรื่องการเรียนของหลี่จี้ก่อน เห็นหลี่จี้โต้ตอบอย่างคล่องแคล่ว และพูดจามีสาระ ก็ปลื้มใจมาก จึงให้ตั๋วเงินสองร้อยตำลึงแก่หลี่จี้อย่างใ ใจกว้าง ให้เขาซื้อพวกสี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือที่เขาชอบ
หลี่จี้ทั้งรู้สึกประหลาดใจและไม่สบายใจที่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ
เขาไม่ได้ชอบตั๋วเงินสองร้อยตำลึงนี้ ทว่าการยอมรับแบบนี้ของหลี่เชียนเหนือความคาดหมายของเขาเกินไปแล้วจริงๆ
หลี่จี้รีบขอบคุณหลี่เชียน
หลี่เชียนรู้ว่าเมื่อก่อนตนเองมองข้ามน้องชายคนนี้ เวลานี้พูดอะไรก็เปล่าประโยชน์ ต่อไปมีแต่ต้องดีกับเขาหน่อย ค่อยๆ ยอมรับเขา ระหว่างพี่น้องก็จะไม่ห่างเหินและเกรงใจเหมือนต ตอนนี้แล้วเช่นกัน
หลังจากนั้นเขาก็ถามถึงเรื่องแต่งงานของหลี่หลินกับเกาเมี่ยวหรง “ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแต่งงานกับนางแล้ว ต่อไปไม่ว่าเจอเรื่องอะไร ก็อย่าลืมความปรารถนาเดิมของตนเอง หลังจากแต่งง งานแล้ว เจ้าก็ต้องดูแลคุณหนูเกาให้มากหน่อยเช่นกัน ให้นางทำลับๆ ล่อๆ ให้น้อยหน่อย อยากทำอะไรก็ไปทำ เล่นลูกไม้ที่ไม่ทันสมัยพวกนั้นลับหลังคนอื่น
