เป็นหัวหน้า สาวใช้ข้างกายท่านหญิง ปกติมาพบท่านแม่ตามคำสั่งของท่านหญิง ส่วนพวกนางไปทำอะไรนั้น ข้าก็ยิ่งไม่รู้แล้ว แต่ข้าได้ยินท่านแม่บอกว่า สาวใช้ระดับหนึ่งข้างกายท่านหญิงมีสาวใช้รั บใช้ข้างกายสองคน ส่วนสาวใช้ระดับสองมีหนึ่งคน สูงศักดิ์กว่าคุณหนูของตระกูลธรรมดาเสียอีก”
“จริงหรือ!” ซย่าซานตอบอย่างจิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว และมองภาพเงาด้านหลังของฉิงเค่อต่อไปโดยไม่กะพริบตาแม้แต่ครั้งเดียวและถอนหายใจพลางเอ่ยว่า “แต่งตัวสดใสสวยงามมาก กลิ่นหอมเต็มถนนแล้ว…”
เจิ้งฉงโกรธจัด
“เฮ้ย!” เขาตบบ่าของซย่าซานอย่างแรง “เจ้ามีความสำรวมของบัณฑิตหน่อยได้หรือไม่! เจ้าดูเจ้าตอนนี้สิว่าเหมือนอะไร? ผู้มักมากในตัณหาของหอนางโลมก็ไม่เหลาะแหละเท่าเจ้า! เจ้าอย่าลื มเชียวว่าเจ้าเป็นแขกที่ไหน? จะให้ข้าบอกท่านพ่อ ให้เขาไปพบอาของเจ้าหรือไม่?”
ถึงตอนนี้เจิ้งเจียนจะเป็นประชาชนธรรมดา ทว่าเขาก็เป็นจิ้นซื่อที่แท้จริง ในสายตาของซย่าเจ๋อ เจิ้งเจียนก็เป็นคนกันเอง คนอื่นยากที่จะได้เจอผู้ว่าราชการมณฑลส่านซี เจิ้งเจียนยื่ นเทียบขอพบ ถึงจะไม่ได้พบทันที แต่เว้นสองสามวันต้องได้เจออย่างแน่นอน นี่เป็นสิทธิที่พวกจวี่เหรินกับซิ่วไฉคิ
