บทที่ 290 ฟ้าดินสร้างรากฐานแห่งมรรคผล
“อืม”
เมื่อลวี่หยางเริ่มหมุนคัมภีร์ปะสานฟ้าพลังอันอธิบายไม่ออกดุจความอบอุ่นก็พลันแผ่ซ่านออกจากจุดตันเถียนของอวิ๋นเมี่ยวชิง
ชั่วพริบตาต่อมา คอขวดที่ขัดขวางเธอมานานหลายเดือน ระหว่าง รวมลมปราณระดับสามเข้าสู่ระดับสี่ ก็พังทลายลงในทันที อวิ๋นเมี่ยวชิงตาโตอย่างดีใจ แล้วหันไปมองพี่สาวอวิ๋นเมี่ยวเจิน แม้นางจะเข้าสู่ระดับหกแล้ว แต่หากเทียบกันก็ยังอยู่ในระดับกลางเช่นกัน
‘ข้ากับพี่สาวอยู่ระดับเดียวกันแล้วหรือ?’
ชั่วขณะนั้น ความภูมิใจอย่างไม่อาจบรรยายก็พลันพลุ่งขึ้นเต็มอก อวิ๋นเมี่ยวชิงถึงกับยกมือปิดท้องน้อยไว้โดยไม่รู้ตัว ส่วนสีหน้าของอวิ๋นเมี่ยวเจินกลับยิ่งแข็งค้าง
‘เป็นตัวอ่อนกระบี่วิเศษแน่นอน!’
‘หลอมรวมกับตัวอ่อนกระบี่เช่นนี้ ใช้กระแสกระบี่กระตุ้น ขจัดคอขวดได้โดยง่าย หากข้าได้มันมา ป่านนี้คงเข้าสู่ระดับปลายของการรวมลมปราณไปแล้ว!’
ทำไมจึงไม่ใช่ของข้า?
อวิ๋นเมี่ยวเจินก้มตาลง ซ่อนอารมณ์ขุ่นเคืองอย่างรวดเร็ว กลับคืนสู่สีหน้าเรียบนิ่งดังเดิม “พอแล้ว ในเมื่อได้ตัวอ่อนกระบี่แล้วก็เตรียมตัวกลับได้”
อวิ๋นเมี่ยวชิงได้ยินก็อึ้ง “พี่หาเจอตัวอ่อนกระบี่ที่เหมาะสมแล้วหรือ?”
“ข้าเจอแล้ว”
อวิ๋นเมี่ยวเจินส่ายหน้า ตอบอย่างสงบ “อย่าอยู่ที่นี่นานเลย ที่นี่ไม่ใช่ในนิกาย อาจโดนนิกายมารจู่โจมได้ทุกเมื่อ”
พอได้ยินคำว่า “นิกายมาร” สีหน้าอวิ๋นเมี่ยวชิงก็เคร่งเครียดทันที สำหรับศิ
