งแต่นางยังไม่ทันได้คิดให้ดี ตู้ฮุ่ยจวินก็เดินตามแม่บ้านคนนั้นมาจากหลังเวทีแล้ว
ตู้ฮุ่ยจวินสวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบผ้าไหมหังสีดำที่สวมตอนที่เจอเจียงเซี่ยนครั้งแรก และใช้ผ้าตาข่ายสีดำครอบผม เห็นได้ชัดว่ากำลังจะแต่งหน้าแล้ว แต่กลับถูกคนเรียกออกมา
พอเขาเงยหน้าก็เห็นเจียงเซี่ยน
นี่ก็ถือว่าเจอเพื่อนเก่าในสถานที่ที่ห่างไกลจากบ้านเกิดเช่นกัน
ตู้ฮุ่ยจวินทั้งประหลาดใจและดีใจ แล้วรีบเข้าไปคารวะเจียงเซี่ยน
ไม่เจอกันปีกว่า ตู้ฮุ่ยจวินยังคงหน้าตาดีเหมือนเมื่อก่อนเช่นเดิม หางตาไม่มีแม้กระทั่งรอยย่นเพิ่มขึ้นสักรอย ทว่าเจียงเซี่ยนแอบรู้สึกว่าตู้ฮุ่ยจวินมีบางอย่างไม่เหมือนเดิม
นางยับยั้งความแปลกใจในใจ และคุยกับเขาเล็กน้อย จึงรู้ว่าวันนี้หากเลือกงิ้วบู๊ ตู้ฮุ่ยจวินจะขึ้นเวทีแสดงด้วยตนเอง หากเลือกงิ้วบุ๋น ลูกศิษย์ของเขาที่มีชื่อในวงการว่าเสี่ ยวเฟิ่งเซียนจะเป็นคนแสดง บอกว่าภาพลักษณ์หลังจากแต่งตัวเป็นตัวละครในงิ้วของเสี่ยวเฟิ่งเซียนสวยกว่าเล็กน้อย
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นก็ให้เสี่ยวเฟิ่งเซียนแสดงแล้วกัน! ข้าเคยดูงิ้วของเจ้าหลายครั้งแล้ว แต่ยังไม่เคยดูของเสี่ยวเฟิ่งเซียน”
เดิมทีการแสดงงิ
