เจียงเซี่ยนอ่านจดหมายจบ ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
หลี่หลินกลับก้าวออกมาในเวลานี้
เขาคงชอบเกาเมี่ยวหรงจริงๆ กระมัง?
แต่เขารู้ว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่หรือไม่กันแน่?
หากตระกูลมีภรรยาที่มีคุณธรรมจะมีหายนะน้อย!
นี่เป็นเหตุผลที่เป็นที่ยอมรับในตระกูลที่มั่งคั่งและมีอำนาจ ดังนั้นตระกูลขุนนางที่ทั้งทำไร่ไถนาและเรียนหนังสือที่ก่อตั้งตระกูลมาอย่างยาวนานจริงๆ จะไม่คุยเรื่องแต่งงานด้วยสินเดิม ทว่าจะแต่งงานตามความประพฤติของลูกๆ
นี่เขาไม่อยากให้ทายาทรุ่นหลังเหนือกว่าคนทั่วไปแล้วใช่หรือไม่?
เจียงเซี่ยนขมวดคิ้วและวางจดหมายไว้ข้างๆ
หากหลี่เชียนยังไม่ไปรับราชการที่เมืองกาน นางจะส่งจดหมายให้หลี่เชียนทันทีอย่างแน่นอน แต่หลี่เชียนยังไปได้ไม่ไกล...นางจึงตัดสินใจจัดการเรื่องนี้เอง
นางเขียนจดหมายหาหลี่ฉางชิงฉบับหนึ่งก่อน อธิบายมุมมองของตนเองอย่างละเอียด แล้วก็เขียนจดหมายหาหลี่เสว่อีกฉบับ เล่าสถานการณ์ของหลี่เชียนให้นางฟัง และแนะนำให้นางไปขอร้องหลี่ฉางชิง ขอเพียงหลี่ฉางชิงไม่ยอมรับการแต่งงานนี้ หลี่หลินก็ไม่มีทางสมปรารถนา
จดหมายฉบับนี้ส่งออกไปไม่ถึงสองวัน นางก็ได้รับจดหมายจากหลี่ตงจื้อ
หลี่ตงจื้อแสดงความข
