หลี่เชียน นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าตระกูลเกาจะยอมหรือไม่เช่นกัน
หลี่เชียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นก็ให้พวกเขาย้ายออกไป ตั้งแต่นี้ไป…ตระกูลเกากับตระกูลหลี่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก ไม่ว่าจะเกาเมี่ยวหวาหรือเกาเมี่ยวหรง ต่างก็อย่าก้ าวเข้าประตูใหญ่ของตระกูลหลี่แม้แต่ก้าวเดียวจะดีที่สุด หากท่านพ่อไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ข้าทำ เจ้าก็บอกเขาว่า แม้แต่ห้องห้องหนึ่งยังไม่ปัดกวาด แล้วจะปกครองใต้หล้าได้อย่ างไร หากท่านฝูอวี้ดูไม่ออกแม้แต่เรื่องแค่นี้ อย่างมากที่สุดก็เป็นผู้ช่วยที่ทำได้เพียงช่วยจัดการเอกสารเล็กน้อย ให้ท่านพ่อฉวยโอกาสเปลี่ยนคนตั้งแต่เนิ่นๆ”
คำพูดนี้ก็เจ็บแสบเกินไปแล้วเช่นกัน!
อาจจะเป็นเพราะครั้งนี้ยั่วโมโหแม้กระทั่งท่านหญิงกระมัง?
อวิ๋นหลินฝืนใจขานรับ
หลี่เชียนให้เขาไปพบเจียงเซี่ยน “ท่านหญิงยังมีเรื่องมอบหมายเจ้า!”
อวิ๋นหลินขานรับอย่างนอบน้อม และไปที่ห้องหนังสือทางตะวันตก
เจียงเซี่ยนมอบจดหมายที่ตนเองเขียนหาคุณหนูลู่ให้อวิ๋นหลิน และยังให้อวิ๋นหลินนำเงินห้าร้อยตำลึงไปให้คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่ด้วย บอกว่าให้นางเก็บไว้ใช้เป็นค่าเดินทางในอนาคต ต และยังให้อวิ๋นหลินนำข่าวคราวไปให้คุณหนูใหญ่ตระกูล
