ลู่ด้วย โดยบอกว่านางจะตัดสินใจเรื่องนี้ให้คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่อย่างแน่นอน
อวิ๋นหลินจำไว้ทีละเรื่อง และพกเสบียงไปก็ออกเดินทางทันที
เจียงเซี่ยนกับหลี่เชียนยืนอยู่บนขั้นบันไดใต้ชายคา พลางมองดอกชาภูเขาที่บานอย่างคึกคักในลานบ้าน และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “หวังว่าจะไปทัน”
แม้สุดท้ายจะถอนหมั้นได้ ทว่าการถอนหมั้นยุ่งยากกว่าการปฏิเสธการหมั้นมาก นั่นก็ล่วงเกินเกาฝูอวี้แทบตายแล้ว
หลี่เชียนไม่กลัว
แต่เจียงเซี่ยนกลับกังวลว่าหลี่ฉางชิงจะรู้สึกไม่สบายใจ และล่วงเกินหลี่ฉางชิง
หลี่ฉางชิงค่อนข้างคิดถึงเพื่อนเก่า และมีสัจจะ กล้าหาญ และมีน้ำใจมาก หากเกิดความบาดหมางกับเกาฝูอวี้เพราะเรื่องนี้ เขาอาจจะไม่ยอม และไม่มีการสนับสนุนจากหลี่ฉางชิง สิ่งที่หลี่ เชียนพูดออกไปไม่สามารถเป็นจริงได้ ก็เป็นการโจมตีศักดิ์ศรีของหลี่เชียนที่ใหญ่มาก
ทว่าเวลานี้ก็ไม่มีวิธีอื่นเช่นกัน
เกาเมี่ยวหรงไม่สามารถอยู่ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมของฮูหยินเหอกับหลี่ตงจื้อที่ตระกูลหลี่ต่อไปได้แล้วอย่างแน่นอน
ผ่านไปเช่นนี้สองสามวัน ก็มีข่าวดีจากไท่หยวน ในที่สุดเหอถงเหนียงกับจินเฉิงก็จะหมั้นวันที่ยี่สิบแปดเดือนหนึ่งปีหน้า และแต่งงานวันที่หนึ่งเดื
