เจียงเซี่ยนได้ยินแล้วก็ผ่านไป ไป๋ซู่ส่งจดหมายมาบอกนางว่า นางกับจินย่วนเจอกันที่วัดกูเส่า ทั้งสองคนไปจุดธูปและเสี่ยงเซียมซีด้วยกัน และยังรับประทานอาหารเจด้วยกันด้วย ตามที่จิ นย่วนบอก การแต่งงานของจินย่วนกับตระกูลเติ้งถือว่าล่วงเกินตระกูลเซ่าหมดแล้ว ย่าของจินย่วนอยากคลี่คลายความสัมพันธ์กับตระกูลเซ่า จึงตัดสินใจให้จินเซียวแต่งงานกับคุณหนูรองขอ องตระกูลเซ่า จินไห่เทาบิดาของจินเซียวไม่เห็นด้วย แต่ฮูหยินจินกลับยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับย่าของจินย่วน ทั้งสองคนพยายามจะทำให้การแต่งงานนี้สำเร็จอย่างสุดกำลัง ครั้งนี้เป็นไปไ ได้มากว่าจินเซียวต้องหมั้นกับคุณหนูรองของตระกูลเซ่าแล้ว
ในคำพูดของไป๋ซู่ค่อนข้างเสียดาย
ทว่าเจียงเซี่ยนกลับเบ้ปากอย่างไม่เห็นด้วย
เดิมทีผู้หญิงก็เสียเปรียบในเรื่องแต่งงานอยู่แล้ว จินเซียวลำบากหน่อยจะเป็นไร? ใต้หล้ามีเรื่องที่สมบูรณ์แบบที่ไหนกัน อย่างน้อยเรื่องแต่งงานของจินเฉิงกับจินย่วนต่างไม่เลว เขา าก็น่าจะพอใจแล้วเช่นกัน
เจียงเซี่ยนสนใจแค่ว่าไป๋ซู่แต่งไปแล้วเป็นอย่างไรบ้าง แต่ไป๋ซู่เขียนเพียงประโยคสั้นๆ ว่า ‘ข้าทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่ต้องเป็นห่วง’ ทำให้เจียงเซี่ยนรู้สึกอยากทำอะไรบางอย่าง จึ
