“สระหวาชิงตอนนี้ยังอยู่หรือ?” เจียงเซี่ยนประหลาดใจมาก
หลี่เชียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มอย่างไม่ค่อยแน่ใจ “น่าจะยังอยู่กระมัง?”
ทั้งสองคนซุบซิบกันนานมาก สุดท้ายจึงตัดสินใจส่งหลิวตงเยว่ไปสืบ
ช่วงนี้ทุกคนเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง พอได้ยินว่าพวกหลี่เชียนจะไปแช่น้ำพุร้อน เช่นนั้นคนที่ติดตามรับใช้ข้างกายอย่างพวกเขาก็จะได้พักหนึ่งวันด้วย จึงดีใจกันมาก ปรากฏว่า หลิวตงเยว่ยังไม่ออกไปข้างนอก ก็มีผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘ผู้ช่วยของหนานซืออดีตผู้บัญชาการกองบัญชาการกำลังสำรองส่านซี’ ส่งเทียบขอพบมา บอกว่านายท่านของพวกเขาไปกองขุนนางฝ่ายบ บู๊กรมกลาโหม กลางเดือนสิบสองต้องไปรับตำแหน่ง กำลังรอหลี่เชียนไปถึงอยู่ตลอด จะได้ส่งมอบและรับช่วงต่อ
หลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
เจียงเซี่ยนไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้จริงๆ จึงเรียกเจิ้งเจียนมา และเอ่ยว่า “ต้องส่งมอบและรับช่วงต่อหรือ?”
เจิ้งเจียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หากเป็นผู้ว่าราชการมณฑลที่ควบคุมสถานที่หนึ่ง และไม่มีผู้บังคับบัญชาโดยตรง ก็ต้องส่งมอบและรับช่วงต
