่อ แต่อย่างใต้เท้าหนานนั้น หากเวลารับตำแหน่ง กำหนดกระชั้นชิด สามารถส่งมอบและรับช่วงต่อกับผู้ว่าราชการมณฑลได้ ไว้ขุนนางใหม่รับตำแหน่ง ค่อยส่งมอบและรับช่วงต่อกับผู้ว่าราชการมณฑลก็เหมือนกัน”
เจียงเซี่ยนเอ่ยว่า “เช่นนั้นเขารอพวกเราทำไม?”
เจิ้งเจียนมองหลี่เชียนครั้งหนึ่ง เห็นหลี่เชียนเพียงแค่มองเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม โดยไม่พูดอะไร ก็ทำได้เพียงยิ้มและเอ่ยว่า “คงจะคิดว่าใต้เท้าหลี่สร้าง ผลงานที่ค่อนข้างโดดเด่นตั้งแต่อายุน้อย จึงอยากเจอใต้เท้าหลี่สักครั้งก่อนที่จะไปจากซีอาน ทั้งสองฝ่ายจะได้ผูกมิตรกัน”
ยุ่งยากจริงๆ!
ภูเขาหลีกับสระหวาชิงก็ไปไม่ได้แล้ว!
หลี่เชียนปลอบใจนาง “วันหน้าพวกเราค่อยมากันตามลำพัง”
เจียงเซี่ยนได้ยินแล้วถึงจะอารมณ์ดีขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนจำเป็นต้องเปลี่ยนแผน เตรียมต้อนรับหนานซือ
ตอนกลางคืน หลี่เชียนขดตัวอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่างพลางคุยเล่นกับเจียงเซี่ยน “เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าภายภาคหน้าบ้านของพวกเราจะเป็นแบบไหน?”
แน่นอนว่าเคยคิด!
เจีย