งเซี่ยนยันข้อศอกและเอ่ยว่า “ต้องมีคนเยอะๆ มีสวนดอกไม้ใหญ่ ปลูกต้นไม้มากมาย เลี้ยงแมวหนึ่งตัว นกสองสามตัว”
เด็กกลุ่มหนึ่งหยอกล้อกันในสวนดอกไม้ แม่นมกับสาวใช้ติดตามอยู่ข้างหลังพวกเขาอย่างกระวนกระวายใจ
ประโยคนี้…นางอายที่บอกหลี่เชียนเล็กน้อย
หลี่เชียนได้ยินแล้วก็ยิ้มอย่างรักมากพลางลูบผมของนาง และเอ่ยว่า “ได้ ข้าจะให้อวิ๋นหลินไปซื้อบ้านที่เถียนสุ่ยจิ่งไว้ บ้านหลังนั้นแบ่งพื้นที่ออกเป็นสี่ส่วนและมีทางเข้าอ ออกสองทาง เรือนด้านในมีสวนดอกไม้ใหญ่มาก สร้างเลียนแบบเจียงหนาน น้ำใต้สะพานเล็กกำลังไหลริน แถมยังมีเรือนกระจกด้วย คล้ายกับที่เจ้าชอบ ไว้พวกเราเข้าไปอยู่แล้ว ค่อยปรับปรุงอย่า างช้าๆ”
สักวันหนึ่ง…จะปรับปรุงเป็นแบบที่เจ้าพอใจได้
หลี่เชียนเอ่ยในใจ
เขาชอบที่เจียงเซี่ยนคุยกับเขาแบบนี้มาก
ขอเพียงนางชอบ เขาก็จะคิดหาทางช่วยนางทำให้เป็นจริง
แต่อันดับแรกต้องให้นางยอมเปิดใจบอกเขาว่านางชอบอะไรบ้างก่อน
ด้วยนิสัยของเจียงเซี่ยน คุยเรื่องพวกนี้กับเขาได้ แสดงว่าในใจเจียงเซี่ยน เขาสำค
