ว”
คังเสียงอวิ๋นกับเจิ้งเจียนยิ้มพลางขานรับ หลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนลุกขึ้นบอกลา
ทั้งสองคนส่งสามีภรรยาสกุลหลี่ออกไปข้างนอก
ทว่าพอหลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนเดินไปไกล คังเสียงอวิ๋นก็ลากเจิ้งเจียนเข้าห้องพักแขกอย่างร้อนใจ และเอ่ยเสียงเบาว่า “เจ้าบอกว่าพวกเราจะดูอยู่ข้างๆ ก่อนไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ ๆ ก็ตอบรับเป็นผู้ช่วยให้หลี่เชียนแล้ว? ถึงอย่างไรพวกเราก็มาจากตระกูลจิ้นซื่อ จะถูกคนหัวเราะเยาะได้!”
เจิ้งเจียนก็กดคอลงเช่นกัน และเอ่ยว่า “แต่ข้าคิดว่านี่เป็นโอกาส หลี่เชียนจะสำเร็จหรือไม่ พวกเรารู้เร็วหน่อย จะได้ตัดสินใจ”
คังเสียงอวิ๋นนับถือเจิ้งเจียนมาโดยตลอด แม้จะรู้สึกไม่ค่อยเห็นด้วย ก็ยังพยักหน้า
