ทำได้”
แน่นอนว่าหลี่เชียนดีใจมาก
ตระกูลหลี่มาจากตระกูลทหาร เชิญอดีตอาลักษณ์มาเป็นอาจารย์สักคนก็ไม่ง่ายด้วยซ้ำ ก่อนมาเขาจึงคิดคำพูดไว้มากมาย เตรียมโน้มน้าวให้คังเสียงอวิ๋นกับเจิ้งเจียนอยู่ช่วยเขา ตอนนี้ เขายังพูดไม่หมด เจิ้งเจียนก็ตอบรับคำขอของเขาอย่างจริงใจแล้ว เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยิ้มพลางเอ่ยกับเจียงเซี่ยนว่า “ดูท่าทางวันนี้พวกเราน่าจะตั้งโต๊ะดื่มสักสองสามจอก”
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยตามคำพูดของหลี่เชียนทันที “เช่นนั้นวันนี้ก็พักที่นี่วันหนึ่งแล้วกัน ถึงอย่างไรซีอานก็อยู่ห่างจากที่นี่เพียงแค่สองสามร้อยลี้ ไปทันวันรับตำแหน่งอยู แล้ว”
เดิมทีพวกเขาก็คิดจะพักที่กานเฉวียนสองวัน และรอหลี่เชียนไปซีอานด้วยกัน
หลี่เชียนพยักหน้า
เจียงเซี่ยนจึงสั่งลงไปทันที
ทุกคนก็ตกลงกันว่าวันนี้พักที่ฮว่าอินหนึ่งวัน
เจียงเซี่ยนยังเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า “ฮว่าอินก็ถือว่าเป็นอำเภอใหญ่เช่นกัน หากนายหญิงทั้งสองรู้สึกเบื่อ ลองไปเดินเล่นบนถนนก็ได้ ตั้งแต่พรุ่งนี้ก็ต้องรีบออกเดินทางอีกแล้
