ก็สวยพอดี”
“เหลวไหล!” เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างไม่พอใจ “ต่อให้ท่านอยากบอกว่าข้าอายุยังน้อย ก็ไม่จำเป็นต้องบอกว่าข้าเด็กกว่าลูกสาวของท่านเสียอีกนี่นา!”
ฮูหยินหลู่เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เมื่อก่อนเจ้าคนผีทะเลของข้ายังมีภรรยาคนแรก คลอดลูกสาวคนหนึ่งกับลูกชายคนหนึ่งให้เขา เวลานี้ลูกสาวคนนั้นยี่สิบแล้ว เป็นแม่ของลูกสองคนแล้ว ข้าพูดผิดที่ไหนกัน?”
เจียงเซี่ยนเพิ่งเคยได้ยินคนเรียกสามีของตนเองว่า ‘เจ้าคนผีทะเล’ เป็นครั้งแรก จึงรู้สึกแปลกใหม่มาก
ส่วนนายหญิงคังก็หัวเราะไม่หยุดอยู่ข้างๆ รู้สึกว่าฮูหยินหลู่ผู้นี้ก็เป็นคนตรงไปตรงมาเช่นกัน
ฮูหยินหลู่เปลี่ยนเรื่องไปที่นายหญิงคัง “สามีของเจ้า…ทำไมถึงลาออกล่ะ?”
หากนางสอบถามอย่างอ้อมค้อม นายหญิงคังจะไม่ตอบก็ได้ ทว่านางถามอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ นายหญิงคังกลับไม่ตอบนางไม่ได้
