คุณหนูใหญ่ตระกูลคังไปห้องหลักของเจียงเซี่ยน แน่นอนว่าไม่ใช่เพื่อเส้นด้ายไม่กี่หลอด
นางอยากดูว่าตระกูลหลี่เกิดเรื่องแบบนี้ เจียงเซี่ยนมีปฏิกิริยาอย่างไร
เสียดายที่นางมาได้ไม่ถูกเวลาจริงๆ
จิตใจของเจียงเซี่ยนอยู่กับของขวัญที่หลี่เชียนส่งมาให้นางหมด
นั่นเป็นผ้าเช็ดหน้างานปักของมณฑลเสฉวน
หลี่เชียนบอกในจดหมายว่า เขาซื้อมาจากช่างฝีมือเก่าแก่คนหนึ่งในท้องถิ่นตอนที่เพิ่งเข้าเสฉวน ว่ากันว่าคนๆ นี้สมัยสาวๆ เคยได้รับเลือกให้ส่งกระโปรงแปดจีบเข้าวัง เวลานี้อายุมากแล้ว ปักงานปักผืนใหญ่ไม่ไหว จึงปักแค่พวกผ้าเช็ดหน้ากับถุงเงินขาย
เขายังบอกในจดหมายอีกว่า ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า แต่ของที่หญิงชราผู้นี้ปักสวยมาก จึงซื้อส่งมาทำให้นางอารมณ์ดี
เจียงเซี่ยนถือผ้าเช็ดหน้าที่ปักลายอวยพรให้มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองผืนนั้น และรู้สึกว่าหลี่เชียนจริงใจ
นางหน้าแดง จึงคลุมผ้าเช็ดหน้าไว้ข้างบน และรู้สึกว่ากลิ่นไป่เหอที่อบอยู่บนผ้าเช็ดหน้าซึมซาบเข้าไปในใจนางทีละนิด
หลี่เชียนบอกในจดหมายว่า เส้นทางสู่เสฉวนยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก วันนี้เขาเพิ่งจะได้เห็นทิวทัศน์อันงดงามที่ ‘ตอนเช้าบอกลาเมืองไป๋ตี้ที่โอบ
