งนาง “คุณหนูใหญ่ตระกูลหยวนกลับมาเยี่ยมญาติที่บ้านตนเองหลังจากแต่งงานสามวันท่านไม่อยู่ วันเกิดฮูหยินหลี่ท่านก็ไม่อยู่ ช่วงนี้ท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือ?”
“สามีไม่อยู่บ้าน ข้าจึงออกไปข้างนอก” เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างคลุมเครือ “ท่านหาข้ามีธุระอะไรหรือ?”
ฮูหยินหลู่เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ก็ไม่มีอะไรเช่นกัน เพียงแค่ได้ยินว่าใต้เท้าจวงอยากย้ายไปรับราชการที่อื่น แต่ลองหลายวิธีแล้วก็ไม่สำเร็จ ฮูหยินจวงไปเมืองหลวงเพื่อเรื่องนี้ เล่าเรื่องจุกจิกในชีวิตประจำวันของครอบครัวกับเหล่าเพื่อนบ้านให้ท่านฟัง ให้ท่านหัวเราะไปด้วย”
ไม่รู้ว่าอยากหยั่งเชิงว่านางมีความสามารถในการขัดขวางตระกูลจวงหรือไม่หรือเตือนด้วยความหวังดี ทว่าเจียงเซี่ยนไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ ในความคิดของนาง ต่อให้ตระกูลจวงหาตำแหน่งให้เขาได้ นางก็สามารถทำให้ตระกูลจวงอยู่ที่ไท่หยวนต่อไปและขยับไม่ได้เหมือนกันอยู่ดี
“เขาอยากทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ทำไปเถอะ” นางเอ่ยอย่างไม่สนใจ “ข้าก็อยากดูว่า ใครแนะนำเขาอยู่เบื้องหลัง?”
คำพูดนี้เอ่ยอย่างไม่คลุมเครือแม้แต่นิดเดียว กลับทำให้ฮูหยินหลู่ไม่รู้จะพูดอะไรดี
นางฝืนเปลี่ยนเรื่อง โดยเอ่ยถึงสองวันก่อนตนเองไปเมืองหลวงมา ซื้อผ้าแบบใหม
