อะไรทั้งนั้น
“ในเมื่อพ่อของเจ้าคิดว่าดี ก็ต้องดีอย่างแน่นอน” นายหญิงคังเจอสามีแล้ว สีหน้าจึงไม่มีความทุกข์อย่างก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิงแล้ว นางยิ้มอย่างอ่อนโยนและเยือกเย็น พลางตบลูกชา ายคนเล็กเบาๆ และเอ่ยกับลูกสาวเสียงนุ่มว่า “เจ้าไม่ต้องกังวล ทุกเรื่องมีพ่อของเจ้า! ยิ่งกว่านั้นยังมีท่านลุงใหญ่ตระกูลเจิ้ง”
ความเชื่อใจที่สามีมีต่อเจิ้งเจียนนั้นนางเห็นกับตา
คุณหนูใหญ่คังนึกถึงสายตาที่หลี่จี้มองนางอย่างแน่วแน่จนไม่ละสายตา ราวกับอยากประทับนางไว้ในดวงตา บางครั้งก็ใจลอย เหมือนมองจนเหม่อลอย แล้วก็รู้สึกไม่สบายใจ แต่เรื่องแบบนี้ นางจะบอกมารดาได้อย่างไร
ท่านหญิงเป็นคนใจดี นางกลัวว่าหลี่จี้จะยุให้ท่านหญิงรับครอบครัวของพวกนางเอาไว้
ทว่าพอคิดอีกที ก็รู้สึกว่าตนเองคิดมากแล้ว
ว่ากันว่าคุณชายรองตระกูลหลี่เป็นลูกชายที่เกิดจากอนุภรรยาในตระกูล เขาไม่น่าจะมีความสามารถแบบนั้นถึงจะถูก
หลังจากเดินทางหลายวันอย่างกังวลและไม่สบายใจ ในที่สุดคุณหนูใหญ่ตระกูลคังก็ไม่เห็นหลี่จี้ ในขณะที่นางโล่งอก ก็รู้ส
