นูใหญ่ตระกูลเติ้งล่ะ?” เจียงเซี่ยนถาม
“ทั้งสองตระกูลต่างพอใจมาก” ไป๋ซู่ยิ้มพลางเอ่ยว่า “ตระกูลไช่จำนวนคนมากมายทรัพย์สินของตระกูลมหาศาล ทรัพย์สินส่วนตัวที่ลูกหลานสามารถใช้ได้ก็น้อย แต่คนสองรุ่นของอันลู่โหวต่างก็บริหารเป็นจนมีชื่อเสียงแล้ว สินเดิมของคุณหนูใหญ่ตระกูลเติ้งไม่น้อย ฮูหยินจิ้นอันโหวเอ่ยถึงเรื่องแต่งงานนี้ก็บอกว่าต้องขอบพระทัยฝ่าบาท!”
เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะกะพริบตา
นี่ก็ถือว่าเป็นเจตจำนงของสวรรค์กระมัง?
นางอดไม่ได้ที่จะกดเสียงให้เบาลงและถามไป๋ซู่ “ท่านพี่อาจ้านล่ะ? ที่บ้านไม่ได้คุยเรื่องแต่งงานให้เขาหรือ?”
“เรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้แล้ว” ไป๋ซู่เอ่ยเหมือนกำลังสื่อถึงอะไรบางอย่าง “เวลานี้หานถงซินได้ใจทีเดียว ไช่หรูอี้แต่งงานกับจ้าวเซี่ยว เป็นชายาซื่อจื่อจิ้งไห่โหว คนยังไม่ได้ออกเรือน บรรดาศักดิ์ของไช่หรูอี้ก็ลงมาแล้ว ขั้นสูงสุด หานถงซินบอกว่าเป็นเพราะไช่หรูอี้กับนางเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจกัน ฝ่าบาทจึงเห็นแก่นาง!”
“ข้าว่าคนที่เชื่อคำพูดของนางมีไม่น้อยเลย!”
“ยังดีที่คนๆ นั้นคือไช่หรูอี้ หากเป็นข้า ข้าต้องทากาวทั้งหน้า นางก็ไม่ดูเช่นกันว่าตนเองเป็นใคร ต่อไปแต่งเข้าไปแล้ว เริ่มใช
