นมเมิ่งเตือนนางว่าลางไม่ดี ควรจะให้แอปเปิ้ลมากกว่าถึงจะถูก
ทว่าเจียงลวี่ไม่ชอบกินแอปเปิ้ล และเจียงเซี่ยนก็ไม่ใส่ใจเรื่องนี้เช่นกัน
ใครจะรู้ว่าโชคชะตาของนางกลับทำเรื่องนี้ แยกกับญาติและเพื่อนสนิทของตนเองตั้งแต่เนิ่นๆ…
นางคิดฟุ้งซ่าน และให้เจียงลวี่จัดคนแยกกันส่งจดหมายไปให้เฉาเซวียนกับไป๋ซู่ให้นาง เชิญทั้งสองคนมาคุยเรื่องเก่าที่นี่
เจียงวลวี่ไม่อยากให้เจียงเซี่ยนติดต่อกับเฉาเซวียนมากนัก จึงขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น และเอ่ยว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าฝ่าบาทแต่งตั้งเฉาเซวียนเป็นเสมียนของกรมพิธีการแล้ว รับผิดชอบงานของกรมว วังโดยเฉพาะ”
เจียงเซี่ยนไม่รู้
ทว่านางก็ไม่แปลกใจแม้แต่น้อย
เฉาเซวียนสามารถดำรงชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ลำบากเฉกเช่นในชาติก่อนได้ และค่อยๆ กลายเป็นขุนนางคนสำคัญที่ช่วยฮ่องเต้บริหารราชการแผ่นดินที่ควบคุมราชสำนัก ความสามารถของเขาไม่ต้องสงสัย เช่นนั้นชาติ นี้เขาเริ่มต้นทำจากงานแต่งงานของจ้าวอี้ เข้ากรมพิธีการ เป็นเพียงขุนนางระดับห้าทว่ากลับรับผิดชอบงานของกรมวัง นี่ก็ปกติมาก
